🔺نه واشنگتن و نه تل‌آویو؛ این مردم زخم‌خورده ایرانن که نقطه پایان رو می‌ذارن.

بترسید از بازمانده‌های ۱۸ و ۱۹ دی که مرگ رو به چشم دیدن و دیگه از هیچی نمی‌ترسن؛

بترسید از غربت‌نشینایی که با قلب شکسته رفتن ولی ایران رو تو سینه‌شون نگه داشتن؛

و بترسید از آه خواهر و برادر و فرزند و همسر و پدر و مادرهایی که هنوزم چشم به در دوختن تا بچه‌هاشون برگردن.

این همه درد و اشک دیگه تبدیل به دریا شده؛ دریای خشم و دادخواهی، به‌زودی طومارتون رو در هم می‌پیچه و به زیر میکشه… پایانتون نزدیکه... سقوطتون حتمیه... اونم خیلی زود!