مادر عاطفه عابد، از کشته‌شدگان دی ماه ۱۴۰۴، شمع تولد خود را بر آرامگاه دخترش خاموش کرد و نوشته است: «آرزوی من همون آرزوی عاطفه‌ست... آزادی. خطاب به تمام کسانی که فکر می‌کنن با گرفتن جان عزیزانمون می‌تونن صدای ما رو خاموش کنن: اشتباه می‌کنید... ما هنوز ایستاده‌ایم. داغداریم، اما تسلیم نمی‌شیم. عاطفه من رفت، اما آرزوش زنده‌ست.»

عاطفه عابد، ۲۳ ساله، ۱۹ دی، حدود یک ماه بعد از جشن نامزدی‌اش، با گلوله ماموران حکومتی به سرش در مشهد کشته شد.