🔸اثرات ماندگار ۷ اکتبر بر سلامت روان جامعه اسرائیل

🔻هشدار: این مطلب حاوی اشاره‌هایی به مرگ بر اثر خودکشی است که ممکن است برای برخی خوانندگان آزاردهنده باشد.

هم‌زمان با سومین سالگرد حملات تروریستی ۷ اکتبر، رونن شالف احساس می‌کند که جسم‌اش به او خبر می‌دهد چیزی در راه است.

او به دویچه وله می‌گوید: «شروع به لرزیدن می‌کنی. این‌طور نیست که فقط یک روز باشد و بعد بگذرد و تمام شود. باید به مزار افراد زیادی سر بزنیم و خانواده‌های زیادی را ملاقات کنیم. دوران دشواری است و آدم آن را در جسم خودش حس می‌کند.»

هر دو فرزند او در جشنواره نووا در جنوب اسرائیل حضور داشته‌اند؛ جایی که در حمله تروریستی شبه‌نظامیان فلسطینی حماس، و گروه‌های وابسته به آن در غزه، نزدیک به ۴۰۰ نفر کشته شدند. در مجموع حدود ۱۲۰۰ نفر در جریان این حمله کشته شده و حدود ۲۵۰ نفر به گروگان گرفته شدند.

این حمله آغازگر جنگ غزه بود؛ جنگی که طی آن اسرائیل ده‌ها هزار فلسطینی را کشت و بخش بزرگی از جمعیت این منطقه را آواره کرد.

روئی، پسر شالف، هدف گلوله قرار گرفت و در بیمارستان بستری شد، اما زنده ماند. ماپال آدام، شریک زندگی روئی، در برابر چشمان او کشته شد. لیور، دختر شالف، نیز توانست جان سالم به در ببرد.

اندکی پس از آن روز، گاوریلا، همسر شالف، ناپدید شد و سپس پیکرش در خودرویی سوخته، همراه با یک نامه خداحافظی، پیدا شد. شالف می‌گوید: «او نتوانست اندوه آن روز را تحمل کند.»