🔶 سیاست نه جنگ، نه صلح؛ بن‌بست حکمرانی یا تقابل بی‌فایده؟
🔻گزارشی از الینا فرهادی مسعود پزشکیان از هزینه‌ای سخن می‌گوید که جمهوری اسلامی برای ادامه وضعیت "نه جنگ، نه صلح" می‌پردازد؛ هزینه‌ای که به گفته او، دیگر نمی‌توان آن را از زندگی روزمره مردم جدا کرد.
اما اعتراف رئیس‌جمهور ایران به فرسایش معیشت، پرسشی مهم‌تر را پیش می‌کشد: اگر ادامه این وضعیت تا این اندازه برای اقتصاد و جامعه زیان‌بار است، چرا حاکمیت راهی برای خروج از آن را متصور نمی‌داند؟
اظهارات صریح و بی‌سابقه مسعود پزشکیان که هشدار داد گرفتاری مردم و معطل ماندن نان شب جامعه، حاصل شعار نه جنگ، نه صلح است، پرده از عمق بن‌بست حکمرانی در ایران برداشت.
پزشکیان دوم آبان ماه قویا تاکید کرد که "باید از این وضعیت خارج شد". او به اظهارات علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی استناد کرد و برای خروج از این شعار گفته بود "بروید تمامش بکنید".
این اعتراف عریان به بحران معیشتی در شرایطی مطرح شد که طبق آمارهای رسمی، نرخ تورم سالانه از مرز ۸۷ درصد گذشته و تورم نقطه‌به‌نقطه مواد غذایی به بالای ۱۳۰ درصد رسیده است؛ رکوردی بی‌سابقه که سفره اقشار ضعیف را نابود کرده است.
با این حال، تنها سه روز پس از اعتراف رئیس‌جمهور به این وضعیت، انتشار خبر دیدار مجتبی خامنه‌ای با محسن رضایی، از سوی دفتر رسانه‌ای رهبر جدبد جمهوری اسلامی خط مشی متفاوتی را آشکار ساخت.
حساب رسمی مجتبی خامنه‌ای بدون اشاره به زمان و مکان این دیدار در پیامی منتسب به او پایان حالت "نه جنگ، نه صلح" را مشروط به "تحقق شروط ایران و محور مقاومت" و حفظ امنیت از طریق "تسلط بر تنگه هرمز" دانست.
این تحولات در حالی رخ می‌دهد که در عرصه بین‌المللی، دونالد ترامپ در مواضع اخیر خود آتش‌بس‌های مقطعی با تهران را "اشتباه و اتلاف وقت" خوانده است.
هم‌زمان، گزارش‌های منتشرشده در رسانه‌هایی چون نیویورک تایمز و سی‌ان‌ان در آستانه انتخابات پارلمانی ۲۷ اکتبر ۲۰۲۶ در اسرائیل نشان داد که بنیامین نتانیاهو پیش از برگزاری انتخابات خواستار حملات گسترده به زیرساخت‌های ایران بوده؛ طرحی که با مخالفت ترامپ به دلیل تقارن با انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر آمریکا مواجه شده است.
دویچه وله در گفت‌وگو با دکتر حسام دست‌پیش، تحلیلگر مسائل خاورمیانه و کوثر فتاحی، پژوهشگر و فعال سیاسی، ابعاد این بن‌بست سیاسی را به بحث گذاشته است.
📌 متن کامل گزارش را در وب سایت دویچه وله فارسی بخوانید.
نظرها
نظرهای برتر