🔶 سرنوشت اسرائیل پس از انتخابات چه خواهد شد؟

در نظام سیاسی اسرائیل، پیروزی در انتخابات پارلمانی لزوما به معنای به دست گرفتن قدرت نیست.

شهروندان این کشور به جای انتخاب مستقیم نخست‌وزیر، به فهرست احزاب رای می‌دهند و ۱۲۰ کرسی پارلمان، موسوم به کنست، بر اساس سهم آرای احزابی تقسیم می‌شود که دست‌کم ۳/۲۵ درصد آرای معتبر را کسب کرده باشند.

برای تشکیل ائتلافی برخوردار از اکثریت مطلق، دست‌کم ۶۱ کرسی لازم است.

پس از اعلام نتایج رسمی انتخابات، اسحاق هرتزوگ، رئیس‌جمهوری اسرائیل، هفت روز فرصت دارد تا با نمایندگان احزاب مشورت کند و مسئولیت تشکیل دولت را به یکی از اعضای کنست بسپارد.

این فرد لزوما رهبر بزرگ‌ترین حزب نیست، بلکه کسی است که از نظر رئیس‌جمهوری بیشترین شانس را برای تشکیل دولت دارد.

نامزد منتخب در مرحله نخست ۲۸ روز برای مذاکره با احزاب و تشکیل دولت فرصت خواهد داشت.

این مهلت با موافقت رئیس‌جمهوری می‌تواند تا ۱۴ روز دیگر تمدید شود. اگر مذاکرات شکست بخورد، رئیس‌جمهوری می‌تواند ظرف سه روز فرد دیگری را مامور تشکیل دولت کند. نامزد دوم نیز ۲۸ روز فرصت دارد، اما این مهلت قابل تمدید نیست.

در صورت ناکامی در این مرحله، نمایندگان کنست ۲۱ روز فرصت خواهند داشت تا با امضای دست‌کم ۶۱ نماینده، نامزد دیگری را معرفی کنند.

فرد معرفی‌شده ۱۴ روز برای تشکیل دولت فرصت خواهد داشت. اگر این تلاش نیز نتیجه ندهد، پارلمان منحل می‌شود و انتخابات تازه باید ظرف ۹۰ روز برگزار شود.

البته تشکیل دولت اقلیت با رای اعتماد پارلمان نیز امکان‌پذیر است، هرچند چنین دولتی برای ادامه فعالیت به حمایت احزاب خارج از ائتلاف وابسته خواهد بود.

اکنون نتایج انتخابات روز سه‌شنبه (۲۷ اکتبر) نشان می‌دهد که اسرائیل ممکن است بار دیگر وارد دوره‌ای طولانی از مذاکرات سیاسی شود.

هیچ یک از دو اردوگاه اصلی نتوانسته‌اند اکثریت لازم را به دست آورند و احزاب عربی در موقعیتی قرار گرفته‌اند که می‌توانند موازنه قدرت را تغییر دهند.

مشارکت نزدیک به ۷۸ درصد واجدان شرایط در انتخابات اسرائیل، بالاترین میزان از سال ۱۹۹۹ تاکنون بوده است.

با این حال، حضور گسترده رای‌دهندگان برخلاف انتظار نتوانسته به شکل‌گیری اکثریتی روشن در پارلمان منجر شود.

تا روز چهارشنبه (۲۸ اکتبر)، با شمارش حدود ۸۵ درصد آرا، حزب لیکود به رهبری بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، با کسب ۲۰/۸ درصد آرا پیشتاز بود.

حزب یاشار به رهبری گادی آیزنکوت، رئیس پیشین ستاد کل ارتش، نیز با ۱۶/۱ درصد آرا در جایگاه دوم قرار داشت.