🔶 شب‌های "بند آرامش"؛ روایت یک زندانی سابق از وکیل‌آباد مشهد
🔻گزارشی از دانیال بابایانی
برای خوابیدن در زندان، قاسم علی غلامی فقط به پیدا کردن جایی روی زمین فکر نمی‌کرد. باید راهی هم برای دور نگه‌داشتن حشرات از بدنش پیدا می‌کرد. پاچه شلوارش را داخل جوراب می‌گذاشت و پیراهنش را در شلوار فرو می‌کرد؛ حتی وقتی گرمای تابستان این پوشش را دشوارتر می‌کرد.
او درباره دوران حبس خود در سالن ۱۰۴ بند ۵ زندان وکیل‌آباد مشهد به دویچه وله فارسی می‌گوید: «این حشرات به‌وفور وجود داشتند و شرایط زندگی و خواب را بسیار دشوار می‌کردند. من برای جلوگیری از ورود حشرات به لباس‌هایم، به‌خصوص ساس و شپش، معمولا جوراب می‌پوشیدم، پاچه شلوارم را داخل جوراب می‌گذاشتم و پیراهنم را داخل شلوار می‌کردم؛ حتی در اوج گرمای تابستان نیز این کار را برای محافظت از خودم انجام می‌دادم.»
این سالن، به گفته او، به "بند آرامش" معروف بود. اما آنچه غلامی از ماه‌های زندگی در آن به یاد دارد، کمبود جای خواب، درگیری، انتظار برای درمان و احتیاط در بیان حرف‌هایی است که در حضور دیگران می‌زد.
زندان وکیل‌آباد مشهد در سال‌های گذشته محل نگهداری شماری از زندانیان سیاسی و عقیدتی بوده است؛ از جمله محمدحسین سپهری و کمال جعفری یزدی. پایگاه حقوق بشری دادگستر، با استناد به گزارش‌های منتشرشده، مواردی از ضرب‌وشتم این دو زندانی در خرداد ۱۴۰۰ را ثبت کرده است.
غلامی، شهروند افغانستان، می‌گوید سوم دی ۱۴۰۳ بازداشت و حدود ۵۷ روز در انفرادی وزارت اطلاعات نگهداری شده است. در ۳۰ بهمن همان سال او را به زندان وکیل‌آباد منتقل کردند. روز بعد، به دلیل نیاز به دریافت منظم دارو، به سالن ۱۰۴ رفت؛ سالنی که بخش عمده دوران محکومیت خود را تا آزادی در دهم آذر ۱۴۰۴ در آن گذراند.
روایت او عمدتا به همین سالن و همین دوره مربوط است. غلامی می‌گوید پس از آزادی و اخراج به افغانستان، اطلاعات جدید و مستقیمی از داخل زندان دریافت نکرده است.
نظرها
نظرهای برتر