🖋سانتیاگو وانگاس بیبیسی موندو
🔹پنج سال پیش، نیکول، مادری که در شهرستان پینلاس در ایالت فلوریدای آمریکا زندگی میکند، متوجه شد برخی کتابها از مدارس فرزندانش جمعآوری میشوند.
خود فرزندانش متوجه شده بودند که بعضی عنوانها دیگر در دسترس نیستند و او نیز با صحبت با معلمان و کتابداران این موضوع را تائید کرد. بنابراین نیکول تصمیم گرفت کتابهایی را که چهار فرزندش دیگر نمیتوانستند در مدرسه پیدا کنند، برای آنها بخرد، وضعیتی که به گفته او با واقعیت زندگی بیشتر خانوادهها فاصله زیادی دارد.
او میگوید: «در جایی که من زندگی میکنم، جوامعی هستند که درآمد اضافهای برای خرید کتاب ندارند.» او میافزاید: «پدر و مادرها یا پدربزرگها و مادربزرگهایی که از بچهها مراقبت میکنند، به دلیل ساعتهای کاریشان نمیتوانند آنها را به کتابخانه ببرند.»
کتابخانههای عمومی در آمریکا به میدان نبرد بحثی شدید و ایدئولوژیک میان والدین، معلمان، کتابداران، گروههای فعال و سیاستمداران تبدیل شدهاند. بحث بر سر این که چه کتابهایی باید در دسترس کودکان قرار داشته باشند.
تنها در سال ۲۰۲۵، بر اساس آمار دفتر آزادی فکری انجمن کتابخانههای آمریکا، ۶۵۸۸ مورد سانسور کتاب در کتابخانههای عمومی و مدارس ثبت شد؛ یعنی مواردی که کتابها بهطور کامل از قفسهها برداشته شدند یا به بخشهایی با دسترسی محدودتر منتقل شدند. در مجموع ۴۲۳۵ عنوان مشخص تحت تاثیر این اقدامات قرار گرفتند.
این رقم در مقایسه با میانگین سالانه ۷۰ کتاب سانسورشده در فاصله سالهای ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۰ افزایش چشمگیری را نشان میدهد.
ادامه مطلب در لینک:
نظرها
نظرهای برتر