🗣روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنش‌های نظامی - پنجشنبه ۲۳ مهر
🔹پرسنل فروشگاه رفاه هستم و فرزندم سرطان دارد، اما نه حقوق می‌دهند و نه بیمه واریز می‌کنند. حتی توان پرداخت ویزیت فرزندم را ندارم، چه برسد به هزینه دارو و تغذیه‌اش. آیا جان فرزند بیمار کارگر برای مسئولان ارزشی ندارد؟
🔹در بسیاری از مغازه‌های کرج دیده می‌شه که کالابرگ رو به مردم به شرطی می‌دن یا کالای خاصی رو می‌فروشن که خرید فرد بیش از ۱۰ میلیون تومان باشه.
🔹از تهران خطاب به ترامپ: زمانی که به جمهوری اسلامی حمله کردی، مدعی شدی حکومت تصمیم داشت تعداد زیادی از معترضان دی‌ماه رو اعدام کنه و ما مجبورشون کردیم این کار رو نکنن. آقای ترامپ، این‌ها همچنان دارن جوان‌هامون رو اعدام می‌کنن. لطفاً از مردم ایران مایه نگذار.
🔹خطاب به طرفداران جمهوری اسلامی که شب‌ها پول و مواد غذایی می‌گیرین: وقتی کارت به دکتر و داروخونه کشید، باید ۲۰ برابرش رو خرج کنی. اون موقع حالت دیدن داره.
🔹در تهران دانش‌آموزان برای درس‌های تخصصی معلم ندارن. الان من نمی‌دونم برای کنکور چجوری باید درس‌های تخصصی رو جمع کنم، چون معلم نداشتیم که تدریس کنه.
🔹از مشهد: بازنشسته هستم. پارسال دهک ۴ بودم، اما چون حقوقم کفاف زندگی نمی‌داد، اسنپ کار می‌کردم. حالا به‌خاطر همین برام دهک ۵ زدن. تورم چندبرابری رو حساب نمی‌کنید، اون ۴ تومنی که به حساب میاد رو حساب می‌کنید؟
🔹آقای ترامپ نباید دنبال مذاکره با مقام خاصی در جمهوری اسلامی باشه. کل این رژیم باید از بین بره.
🔹آقای ترامپ، جمهوری اسلامی باید تسلیم بشه و سران باقی‌مانده در دادگاه محاکمه بشن. مردم ایران گروگان این حکومت آدم‌کش شدن.
🔹چرا جامعه جهانی چشماش رو بسته و خودش رو به خواب زده؟ چرا نمی‌خوان قبول کنن که جمهوری اسلامی فاسدترین حکومتیه که کره زمین در طول تاریخ به خودش دیده؟
🔹آهای مردم دنیا توجه کنید، اینجا در ایران من یک معلم رسمی با ۱۸ سال سابقه هستم. حقوق من ماهی ۱۰۰ دلاره.
نظرها
نظرهای برتر