🗣روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنش‌های نظامی - دوشنبه ۲۰ مهر

🔹از کرج خطاب به پزشکیان: همه می‌دونن زیر سایه جنگ، دزدی دولتمردان، گرونی و تورم افسارگسیخته، با اعدام و کشتار و زندانی کردن و در یک جمله با «جمهوری اسلامی» نمی‌شه زندگی کرد.

🔹برای تأمین مواد غذایی و هزینه‌های روزانه مجبور شدیم وسایل خونه رو بفروشیم.

🔹از خوزستان خطاب به پزشکیان: حقوق بازنشستگان نیروهای مسلح از کم هم کمتره. با این تورم، ۲۰ میلیون تومان رو چه‌کار کنیم؟ رزمندگان دیروز شدن گرسنگان امروز.

🔹از ۱۳ سالگی کار می‌کنم و الان ۱۷ سالمه. از کرونا تا امروز هزار جور بدبختی دیدم. ترک تحصیل کردم که کار کنم و پدر و مادرم مجبور نشن کارگری کنن. بخورونمیر ما شده نخوروبمیر.

🔹یه پفیلا شده ۱۴۰ هزار تومان. دلم واسه خودم نسوخت که ۱۰ شبه خونه نرفتم و کارگری کردم، دلم واسه اون پدری سوخت که از جلوی در مغازه با بچه‌ش زود رد می‌شه و نگرانه که نکنه ازش بخواد براش خوراکی بخره.

🔹توی همدان همه‌چیز گرون و البته بی‌کیفیت شده. کرم شکلات صبحانه شل و بی‌کیفیتی که قبلاً ۱۵۰ هزار تومان بود، الان شده ۴۸۰ هزار تومان.