🔻روایت‌ها هم مانند ارقام مهم هستند

🖋لیز دوست، خبرنگار ارشد بین‌المللی بی‌بی‌سی

🔻در روایت‌های مربوط به انتخابات اسرائیل، این ماجرا نقل می‌شود که در سال ۱۹۹۶، رای‌دهندگان در حالی رفتند بخوابند که تصور می‌کردند شیمون پرز، رهبر حزب کارگر، پیروز شده است؛ اما وقتی بیدار شدند، دیدند که بنیامین نتانیاهو پیروز شده است.

البته آن انتخابات متفاوت بود؛ در آن زمان، هم برای انتخاب رهبر و هم برای انتخاب حزب، رأی‌گیری مستقیم انجام می‌شد. حالا بعد از ۳۰ سال، در صبحی که شمارش آرا همچنان بالا و پایین می‌رود، مردی که آنها او را بی‌بی می‌نامند، کرسی‌های بیشتری را برای لیکود و بلوک راست افراطی ملی‌گرای او نسبت به پیش‌بینی‌های نظرسنجی‌های پای صندوق‌های رای به دست آورده است.

اما در انتخاباتی که اپوزیسیون امیدوار بود آخرین انتخابات برای نخست‌وزیر دارای طولانی‌ترین دوره تصدی در اسرائیل باشد، با شمارش بیش از نیمی از آرا، هنوز برنده مشخصی وجود ندارد.

روایت‌ها هم مانند ارقام مهم هستند.

بنیامین نتانیاهو که مدت‌هاست به عنوان «شعبده‌باز» سیاسی اسرائیل شناخته می‌شود، مدعی است که حزبش بزرگ‌ترین حزب است.

اما در حال حاضر، این حزب کرسی‌هایی را از دست داده و ائتلاف او نیز کرسی‌های بیشتری را از دست داده است. و رقیب اصلی او، گادی آیزنکوت که در عرصه سیاست تازه‌کار است، گزینه‌های اندکی برای رسیدن به حد نصاب جادویی ۶۱ کرسی در اختیار دارد.

امروز صبح روایت‌های دیگری هم موجود است؛ روایت‌هایی درباره‌ هویت اسرائیل. آیا احزاب دارای اکثریت عرب، که شمار کرسی‌هایشان به رکورد بی‌سابقه‌ای رسیده است، باید بخشی از این تغییر باشند؟

این گزینه‌ای است که جناح نتانیاهو آن را خطری برای «اسرائیل یهودی» می‌داند؛ اما دیگران استدلال می‌کنند که این همان دموکراسی است.