🔶 پایان یک خط قرمز؛ پیامدهای راهبردی لغو محدودیت‌ برد موشکی تهران

بر اساس گزارش مشترک مؤسسه مطالعه جنگ (ISW) و پروژه تهدیدهای حیاتی (CTP) که روز سه‌شنبه دهم نوامبر منتشر شد، ایران و روسیه در حال هماهنگی برای مقابله با عملیات جدید ایالات متحده هستند.

در همین چارچوب کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر خارجه ایران نیز روز سه‌شنبه در دیدار با سفیر روسیه در تهران، راهکارهای مشترک برای خنثی‌سازی تحرکات نظامی اخیر آمریکا را بررسی کردند.

دریای خزر به عنوان یک آبراه داخلی و مصون از حضور ناوگان کشورهای غربی، اکنون به شریانی حیاتی برای انتقال تجهیزات نظامی میان بنادری چون آستراخان و بنادر ایران تبدیل شده است؛ مسیر استراتژیکی که تهران و مسکو برای حفظ امنیت و استمرار آن به شدت تلاش می‌کنند

در تحولی مهم که می‌تواند معادلات امنیتی را تغییر دهد، ایران محدودیت خودخواسته دو هزار کیلومتری برد موشک‌های بالستیک خود را رسماً لغو کرد.

حسین محبی، سخنگوی سپاه پاسداران روز شنبه گفت این تصمیم در اجرای دستور اخیر رهبر جمهوری اسلامی مبنی بر ایجاد بازدارندگی "بدون محدودیت جغرافیایی" اتخاذ شده است.

به گفته تحلیلگران، این تغییر دکترین مسیر توسعه تسلیحاتی با قابلیت نفوذ به عمق اروپا را هموار می‌کند.

با افزایش برد موشک‌های ایران، دامنه تهدید از جنوب شرقی اروپا فراتر رفته و پایگاه‌های هوایی ناتو و تأسیسات نظامی آمریکا در مرکز و غرب این قاره را نیز در بر خواهد گرفت.

تهران پیش از این نیز در ماه مارس، با شلیک دو موشک به سمت پایگاه مشترک آمریکا و بریتانیا در جزیره "دیگو گارسیا" (واقع در ۳۸۰۰ کیلومتری مرزهای جنوبی ایران)، توانمندی خود را برای حملات دوربردتر آزمایش کرده بود.

تحرکات دیپلماتیک اخیر تهران و مسکو، واکنشی مستقیم به اقدامات واشنگتن است. فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا - سنتکام روز شنبه ۱۶ آبان تشکیل کارگروهی به نام "دروازه آهنین" را اعلام کرد.

این گروه ۲۰ نفره که در فلوریدا مستقر است، مأموریت دارد تا با همکاری سایر نهادهای آمریکایی، مسیرهای انتقال تسلیحات پیشرفته، فناوری‌های حساس و کالاهای تحریمی به ایران و بالعکس را مسدود کند.

تمرکز اصلی این عملیات، نظارت بر مرزهای زمینی و مسیرهای تجاری دریای خزر و همچنین قطع شریان‌های "درآمدزایی غیرقانونی" تهران است.

تعمیق همکاری‌های نظامی مسکو و تهران، به ویژه ارسال پهپادهای ایرانی به روسیه برای استفاده در جنگ و کمک‌های تسلیحاتی متقابل، مسیر خزر را بیش از پیش استراتژیک کرده است.

با این حال، این کریدور پیش‌تر نیز هدف ضربات نظامی قرار گرفته بود.