مادر عرفان رضایی نوایی، از کشته‌شدگان اعتراضات ۱۴۰۱، ویدیویی منتشر کرده و نوشته است: «هیچ مادری در هیچ کجای این جهان نباید صبحِ پس از یک شب اعتراض، به‌جای آغوش گشودن برای فرزندش، در راهروهای پزشکی قانونی، سردخانه‌ها و بیمارستان‌ها، پیکر پاره تنش را جست‌وجو کند... جهان اگر هنوز معنایی از انسانیت در خود دارد، باید از شرم بمیرد.»