🔻خانوادههای زندانیان سیاسی اعدامشده در تابستان ۱۳۶۷، که برای گرامیداشت یاد آنها به قبرستان خاوران رفته بودند، از ورود به این محل منع شدند. در ویدئویی که منتشر شده، خانوادهها پشت درهای بسته این قبرستان جمع و با خواندن آواز دست جمعی و گذاشتن گل مقابل عکسهای برخی از اعدامشدگان، مراسمی برای یادبود آنها برگزار میکنند.
در جریان اعدامهای تابستان ۶۷، هزاران زندانی سیاسی با «حکم» آیتالله خمینی، اعدام و مخفیانه در گورهای دستهجمعی دفن شدند.
دیدهبان حقوق بشر با استناد به فهرستهای موجود، برآورد کرده که بین ۲۸۰۰ تا ۵۰۰۰ زندانی سیاسی «دستکم در ۳۲ شهر» در دو مرحله اعدام شدند: «ابتدا اعضای سازمان مجاهدین خلق و سپس گروهها و احزاب چپ و غیرمذهبی». این سازمان«نقض حقوق بنیادین» و رعایت نشدن «رویه قضایی عادلانه» را معادل «قتل فرا قضایی» و «گستردگی و نظاممندی» این اعدامها را «مشمول تعریف جنایت علیه بشریت» دانسته است.
قبرستان خاوران از سال ۱۳۶۰ محل دفن مخالفان سیاسی بود. از سال ۱۳۶۷ به بعد، خانوادههای اعدامشدگان به مناسبتهای مختلف در این محل گرد هم میآیند.
نظرها
نظرهای برتر