جمهوری اسلامی از زمانانقلاب ملی دی‌ماه و نظامی‌سازی فضای کشور در پی جنگ با اسرائیل و آمریکا، سازماندهی و تجهیز هواداران خود را از مسیر توزیع و مدیریت در توزیع سه امتیاز استراتژیک هم‌زمان پیش می‌برد: پول و کالا، امکانات ارتباطی، و در نهایت سلاح و آموزش نظامی. وقتی حامیان نظام مسلح می‌شوند، روند و رقابت عادی سیاسی به درگیری شهری مسلحانه تبدیل می‌شود. هم‌زمان، وقتی کالا و ارتباط به وفاداری مشروط می‌شود، جامعه به دو گروه تقسیم می‌شود که هر کدام نه فقط در منافع، بلکه در تجربه روزمره از دیگری جدا می‌شود. همین نقطه را می‌توان سیاست آشکار حکومت برای کشاندن کشور به نوعی جنگ مسلحانه شهری و دوشقه کردن جامعه خواند. متن کامل یادداشت محسن مهیمنی را در وبسایت ایران اینترنشنال بخوانید.