دستور قطع اینترنت در ایران معمولا از شورای عالی امنیت ملی می‌آید، اما کلید قطع را کسی باید بزند. بررسی هزاران سند عمومی نشان می‌دهد شبکه‌ای از مدیران و شرکت‌ها، ارتباطات مردم ایران را کنترل و در مقاطعی قطع می‌کند. هسته این شبکه از ۶۹۰ مدیر و ۲۹۸ شرکت‌ تشکیل شده است. قلب آن «ستاد اجرایی فرمان امام» و سپاه پاسداران است. نزدیک به ۱۰ ماه پس از کشتار دی‌ماه، هنوز شمار دقیق کشته‌شدگان روشن نیست؛ برآوردها از چند هزار تا بیش از ۵۰ هزار نفر متفاوت است. آن کشتار، علاوه بر نیروی سرکوب و گلوله، به چیز دیگری نیاز داشت: «تاریکی»؛ عنصری که سبب شده تاکنون آمار و ابعاد آن دقیقا روشن نشود، مثل کشتار آبان خونین ۱۳۹۸. دستور قطع اینترنت در آبان ۱۳۹۸ و دی‌ماه ۱۴۰۴ از سوی نهاد امنیتی آمد، اما آن دستور بر بستری اجرا شد که این شبکه ساخته است. علاوه بر ستاد اجرایی و سپاه، شرکت‌هایی که خود را «خصوصی» و «دانش‌بنیان» معرفی می‌کنند در تامین سخت‌افزار و نرم‌افزار رصد و فیلترینگ فعال‌اند. یکی از آن‌ها داده‌پردازان دوران است؛ شرکتی که مالک گروه پنبه‌ریز و مدیرانی که متولد عراق بودند آن را تاسیس کردند و پس از آن به‌صورت خانوادگی اداره شد. مت