چهار سال پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی»، سازمان عفو بین‌الملل در گزارش خود درباره سرکوب و کشتار معترضان در ایران به این نتیجه رسیده است که سرکوب در سراسر ایران از الگویی واحد پیروی می‌کرده است.

مستندات این سازمان ثابت می‌کند که این کشتار سازمان‌یافته، از فرماندهی مرکزی نظامی تا اجرا در خیابان‌ها و بازداشتگاه‌ها، حاصل یک سیاست از پیش تعیین‌شده بود و بخشی انکارناپذیر از جنایات علیه بشریت است.