بلومبرگ نوشت شرکت‌های بزرگ نفتی در میانه جنگ به عراق بازمی‌گردند، چون عراق برای نخستین بار در دهه‌های گذشته بازدهی مورد نظر را پیشنهاد می‌دهد.

به نوشته بلومبرگ، قرارداد تازه عراق به مشارکت در تولید نزدیک‌تر است تا قرارداد خدماتی، و به شرکت‌ها امکان سود از افزایش قیمت و ثبت ذخایر در ترازنامه می‌دهد.

مایک ورث، مدیر شورون، هفته گذشته در مجمع انرژی اینتلیجنس در لندن گفت: «شرایط مالی عراق جذاب‌تر شده است.»

شورون توافق مقدماتی با بغداد برای دارایی‌های پیشین لوک‌اویل امضا کرده و قرارداد نهایی سال ۱۴۰۶ انتظار می‌رود.

توتال‌انرژی سه سال پیش با ۲۷ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری نخستین غول نفتی بود که با شرایط بهتر وارد عراق شد. بی‌پی و کونوکو فیلیپس هم بعد آمدند.

به برآورد بلومبرگ، ظرفیت تولید عراق می‌تواند تا ۱۴۰۹ به پنج میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه در روز برسد. پیش از جنگ فعلی در منطقه، ظرفیت تولید عراق چهار میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه بود.