👑از داغِ وطن، سینه پر از سوز و شرر شد در سینهٔ ما عشق، هم‌اندازه خطَر شد با هر نفس از غربتِ این خاک بگریی کاین خونِ فروخورده، همان دردِ جگر شد می‌جوشد و می‌جوشد از این خاکِ شکیبا فریادِ خروشان که در اندیشهٔ فرداست بر پیکرهٔ شیرِ ژیان، ریشه دوانده‌ست دردی که جگرسوزترین قصهٔ دنیاست