ایران و امارات؛ چرا با وجود تهدیدها راه ارتباط کاملا بسته نمی‌شود؟
🔸برای دو کشوری که دهه‌ها تجارت و رفت‌وآمد میان سواحل‌شان جریان داشته، تحولات اخیر می‌تواند فراتر از یک دورهٔ تنش دیپلماتیک باشد. امارات برای اقتصاد تحریم‌شدهٔ ایران یکی از مسیرهای مهم دسترسی به جهان بوده و نزدیکی جغرافیایی نیز باعث شده که امنیت دو طرف، حتی در دوره‌های اختلاف، به یکدیگر گره بخورد.
🔸اکنون هر دو می‌کوشند هزینهٔ رفتار طرف مقابل را بالا ببرند، در حالی که قطع همه راه‌های ارتباطی ممکن است بخشی از امکانات موجود برای مدیریت بحران را نیز از میان ببرد. اما مناسبات تهران و ابوظبی را چطور می‌توان تفسیر کرد و چرا با وجود این حجم از تخاصمات میان دو طرف، همچنان روابط برقرار است؟
🔸روابط اقتصادی میان ایران و امارات همواره یکی از دریچه‌های ارتباطی دو کشور به شمار رفته و این موقعیت برای هر دو طرف امتیازاتی را به همراه داشته است. برای تهران که در طول سال‌های اخیر، شاهد گسترش تحریم‌های غربی بوده، دوبی فضایی برای تجارت و دور زدن بخشی از محدودیت‌های اعمال‌شده محسوب می‌شده است.
🔸اما امارات هم به شکل‌هایی از در اختیار گذاشتن این موقعیت برای جمهوری اسلامی سود برده است. در سال‌های پیش از جنگ، امارات تلاش می‌کرد همکاری امنیتی با آمریکا و گسترش روابط با اسرائیل را با حفظ ارتباط با تهران همراه کند. دوبی همچنان محل فعالیت تجار ایرانی و واسطهٔ مبادلات اقتصادی بود و مقام‌های اماراتی نیز از ضرورت گفت‌وگو با همسایه شمالی خود سخن می‌گفتند.
کامل این گزارش را در وب‌سایت رادیوفردا بخوانید.
نظرها
نظرهای برتر