آبانگان، جشن کهن ایرانی و یادگار ارزشمند نیاکان ما، نمادی از احترام دیرینه ایرانیان به آب، طبیعت و زندگی، و یادآور مسئولیت ما در پاسداری از میراث طبیعی ایران برای نسل‌های آینده است.

در دوره تاریک جمهوری اسلامی، طبیعت ایران نیز همچون مردم آن، قربانی دهه‌ها سوءمدیریت، بی‌کفایتی و تاراج شده است. جنگل‌های رو به نابودی، رودها و تالاب‌های خشکیده و زیستگاه‌های آسیب‌دیده، گواه این ویرانی‌اند.

در این شرایط، محیط‌بانان شریف و فداکار ایران، با وجود کمبود امکانات و نبود حمایت‌های قانونی و معیشتی، همچنان از میراث طبیعی میهن پاسداری می‌کنند و گاه در این راه جان می‌بازند. در این آبانگان، یاد محیط‌بانان جان‌باخته را گرامی می‌دارم و از هم‌میهنانم می‌خواهم در نبود یک دولت ملی، با همکاری محیط‌بانان و تلاش دوچندان برای حفاظت از طبیعت، از این امانت گران‌بها پاسداری کنند.

در ایران آزاد، احیای جنگل‌ها و تالاب‌ها، حفاظت از زیستگاه‌ها و حیات‌وحش، و مدیریت علمی منابع طبیعی، از اولویت‌های ملی خواهد بود. همچنین تأمین امنیت جانی و شغلی، حمایت قانونی، تجهیزات مناسب و معیشت شایسته محیط‌بانان، ضرورتی انکارناپذیر است.

باشد که میراث طبیعی و گران‌بهای ایران، در سایه آزادی و آبادانی میهن، بار دیگر شکوفا شود و برای نسل‌های آینده پایدار بماند.

پاینده ایران