محمدرضا جلایی‌پور, bir röportajında tecrit hücresini «keyifli bir deneyim ve yalnızlık, gelişim ve tefekkür için eşsiz bir fırsat» olarak nitelendirdi. Bu bakış, gözaltına alınmış ve tecrit deneyimi yaşamış her kişi için sarsıcıdır ve siyasi ya da siyasi olmayan tutukluların anlatılarını okumuş bir izleyici için şaşırtıcı ve düşündürücüdür.

Kendisi de tecrit çektiğini söyleyen bir reformcu siyasi aktivist, pek çok gözaltında kalanın maruz kaldığı; baskı, mahrumiyet ve kalıcı etkilerle birlikte anılan bir deneyimi nasıl «keyifli» ve «gelişim ve tefekkür için bir fırsat» olarak tanımlayabilir?

Bu soru, konuşmacının iktidara yakın bir isim olması ve sözlerinin gözaltı deneyiminin en karanlık bölümlerinden birine ilişkin bulunmasıyla daha da ciddileşiyor. Öyle bir yer ki tecrit, tutuklu birey için bir tercih değil; zorla dayatılan bir durumdur.

Bu raporun devamını Iran International’ın web sitesinde okuyun.