🗣 17 Mehr Cuma: Yaşam koşullarınız ve ekonomik krizle ilgili anlatınız

🔹 Neredeyse tüm dişlerimi kaybettim ve yıllardır durumların düzelmesini bekliyorum ki diş yaptırıp gülüp konuşabileyim.

🔹 Kodein, Klonazepam, İnsülin, Asentra gibi yerli üretim basit ilaçlar eczanelerde az bulunuyor; ama aynıları karaborsada bol ve erişilebilir.

🔹 Sadece tansiyon ve kalp ilaçlarından 3 kalemi babam için alabildim; toplamı 8 milyon 500 bin tuttu. Diğerleri için param yoktu. İnsülin de bulunmuyor. Daha önce bu ilaçlar 500 تومان bile etmiyordu.

🔹 Eczanelerde Floksetin hapı bulunmuyor; bulunursa da yabancı olanı değil.

🔹 Ben dikiş tasarımı kursiyeri olarak çalışıyorum, işim için bir dikiş makinesi almam gerekiyor. Ama 150 milyonun altında iyi bir makine bulamazsın.

🔹 Karaj’dan: İdarecilerin yaptığı “Cumhuriyetçi” (zalim) sınıflandırması havada ve dayanak­sız. Ben ne evim, ne arabam, ne de serbest bir gelirime sahibim; ayda 18 milyonluk maaşla geçiniyorum ve 9. dilimden sayılıyorum.

🔹 Kermanşah’tan: Burada işsizlik ve yoksulluk alıp başını gidiyor. İnsanlar kasaplarda et iskeleti, et-tavuk ve göğüs sakatatı yerine taş gibi parçalar alıyor.