H-1B uzatmaları: DHS neyi değiştirmek istiyor

H-1B uzatmalarında "itibar" nedir?

Bir işveren yabancı bir çalışanı onaylı süresinin bitiminden sonra da tutmak istediğinde, çalışanın kalış süresinin uzatılması talebini ve genellikle dilekçenin kendisini Form I-129, Göçmen Olmayan Çalışan Dilekçesi ile sunar ^[1]. Bu form E-1, E-2, E-3, H-1B, H-1B1, H-2A, H-2B, H-3, L-1, O-1, P, Q-1, R-1 ve TN çalışanları dahil birçok sınıflandırmada uzatmalar için kullanılır ^[1].

İtibar, ABD Vatandaşlık ve Göçmenlik Hizmetleri'ne (USCIS) bu durumda kendi önceki kararına nasıl yaklaşacağını söyleyen kuraldır. Mevcut düzenleme olan 8 CFR 214.1(c)(5), USCIS aynı tarafları ve aynı temel olguları içeren bir Form I-129 talebini karara bağlarken uygunluk konusundaki önceki tespitine itibar edeceğini söyler ^[3]. Önceki onayda esaslı bir hata, koşullarda veya uygunluk şartlarında esaslı bir değişiklik ya da uygunluğu olumsuz etkileyen yeni esaslı bilgi varsa USCIS'in itibar etmesi gerekmez ^[3].

Uygulamada itibar en çok rutin bir uzatmada önem taşır: aynı işveren, aynı çalışan ve aynı iş. Mevcut yönergelere göre itibar etmemeye karar veren bir memur, önceki kararından ayrılmadan önce önceki onayı kabul etmeli, nedenini açıklamalı, işverene yanıt verme fırsatı tanımalı ve amirinin onayını almalıdır ^[4].

İtibar hiçbir zaman onayı garanti etmedi. USCIS'in kendi politika kılavuzunun da belirttiği gibi, uygunluğu kanıtlama yükü hâlâ işverendedir ve işveren her başvuruyla kanıt sunmalıdır ^[4].

DHS önerisi tam olarak neyi değiştiriyor?

İç Güvenlik Bakanlığı (DHS), USCIS aracılığıyla, 14 Ekim 2026'da Federal Register'da Removing Deference to Prior USCIS Determinations of Eligibility başlıklı bir kural önerisi bildirimi yayımladı (91 FR 65119, RIN 1615-AD26) ^[1]. Mevzuat değişikliğinin kendisi kısadır: 8 CFR 214.1'in (c)(5) paragrafı kaldırılacak ve "[Reserved]" olarak işaretlenecek ^[1].

Değişiklik, Form I-129 ile sunulan tüm yararlanma taleplerine uygulanacak ^[1]. DHS, önerinin memurların ilgili olduğunda önceki bir onayı dikkate almasını yasaklamayacağını, memurların itibar konumundan başlama zorunluluğunu kaldıracağını söylüyor ^[1]. USCIS, kural kesinleşirse itibara ilişkin politika yönergelerinde de buna uygun değişiklikler yapacağını belirtiyor ^[1].

DHS üç ana gerekçe sunuyor ^[1]:

• İspat yükü. Göçmenlik ve Vatandaşlık Yasası, uygunluğu kanıtlama yükünü dilekçe sahibine yükler. DHS, itibarın uygulamada bu yükü, önceki bir onaydan ayrılmadan önce bir hata veya değişiklik bulması gereken memura kaydırdığını savunuyor.
• Memurun olguları araştırması. DHS, itibarın bazı memurları uygunluk gösterilmemiş olsa bile kanıt talebi göndermekten caydırdığını söylüyor.
• Program bütünlüğü. DHS, şüpheli bir ilk onayın sonraki başvurular için dayanak hâline gelebileceğini ve dilekçe sahiplerinin itibar beklediklerinde değişiklikler konusunda daha az açık olabileceğini söylüyor.

DHS ayrıca kuralı koruyup itibarı isteğe bağlı hâle getirmeyi, yani "USCIS itibar eder" ifadesini "takdirine bağlı olarak itibar edebilir" şeklinde değiştirmeyi de değerlendirdi. Bu alternatifi, dilekçe sahipleri ve memurlar için kafa karışıklığı yaratacağı gerekçesiyle reddetti ^[1].

DHS'nin kendi verileri itibar hakkında ne gösteriyor?

Öneri, USCIS sistemlerinden alınan rakamlar içeriyor. Bunlar DHS'nin rakamları ve yorumlarıdır; DHS de farkların bir kısmını itibar dışındaki etkenlerin açıklayabileceğini kabul ediyor ^[1].

• Kanıt talepleri. DHS, itibarın olduğu ve olmadığı dönemleri karşılaştırarak, kaldırılmasının etkilenen dilekçelerde kanıt talebi (RFE) oranını 2,9 puan artırabileceğini tahmin ediyor ^[1].
• Retler. DHS, geçmiş ret oranlarının itibarın uygulandığı ve uygulanmadığı dönemler arasında istatistiksel olarak farklılaşmadığını belirtiyor ^[1].
• Yerinde ziyaretler. USCIS yerinde ziyaretlerinde incelenen H-1B uzatma dosyaları arasında, itibarın uygulandığı 2022–2025 mali yıllarında toplam uyumsuzluk veya dolandırıcılık oranı %22,39 iken, uygulanmadığı 2018–2020 döneminde %16,77 idi. L-1A için rakamlar %24,46 ve %18,37 idi ^[1].
• Ölçek. DHS, 2022–2025 mali yıllarının ortalamasına dayanarak yılda yaklaşık 208.429 dilekçenin etkileneceğini tahmin ediyor ^[1].

İşverenleri temsil eden bir hukuk bürosu olan Reddy Neumann Brown, aynı verileri farklı okuyor: ret oranları değişmediğine göre DHS'nin bulduğu tek ölçülebilir etkinin daha fazla RFE, dolayısıyla daha uzun bekleme olduğunu savunuyor ^[6]. Her iki okuma da önerideki rakamlara dayanıyor.

Aşağıdaki tablo ana rakamları özetliyor.

İtibar sona ererse H-1B uzatması nasıl işler?

Tipik bir örneği ele alalım. Bir işveren üç yıl önce bir yazılım mühendisi için H-1B onayı aldı. İş, maaş, çalışma yeri ve işveren değişmedi ve işveren bir dönem daha uzatma için başvuruyor.

Mevcut kurala göre memur, işin bir uzmanlık mesleği olduğu ve çalışanın nitelikli olduğu yönündeki önceki tespitten başlar. Esaslı bir hata, esaslı bir değişiklik veya yeni olumsuz bilgi yoksa memur bu tespite itibar eder; itibar etmeyecekse açıklama yapmalı ve amir onayı almalıdır ^[3][4].

Öneriye göre memur önceki onaya yine bakabilir, ancak dilekçenin tamamını baştan inceler ve rolün bir uzmanlık mesleği olup olmadığı gibi daha önce karara bağlanmış sorularda RFE gönderebilir ^[1][6]. Hukuk bürosu, önceki bir karardan ayrılmadan önce amir onayı gibi mevcut yönergelerdeki güvencelerin de düzenlemeyle birlikte ortadan kalkacağını belirtiyor ^[6].

Süre, temel pratik farktır. DHS, 2022–2025 mali yıllarının ortalamasında medyan işlem süresinin RFE alan dilekçeler için 76 gün, almayanlar için 12 gün olduğunu bildiriyor ^[1]. DHS ayrıca bir uzatma zamanında sunulduğunda ve çalışanın statüsü sona erdiğinde hâlâ bekliyorsa, çalışanın yetkili bir kalış süresinde kalabileceğini ve çalışmaya devam etmeye uygun olabileceğini belirtiyor ^[1]. Hukuk bürosu bu devam eden çalışma iznini I-94'ün sona ermesinden sonra 240 güne kadar olarak belirtiyor ve daha uzun işlem sürelerinin daha fazla dosyayı bu sınıra yaklaştırdığı uyarısında bulunuyor ^[6].

DHS, ek RFE'leri yanıtlamanın işverenlere ek maliyetini yalnızca personel ve avukat zamanını hesaba katarak toplamda yılda yaklaşık 133.987 dolar, yani RFE başına yaklaşık 22,17 dolar olarak tahmin ediyor ^[1]. Daha uzun karar süreleri ile çalışanlar ve işverenler için belirsizliği ise ölçülmemiş maliyetler olarak tanımlıyor ^[1].

Değişiklikten kimler etkilenir?

Öneri, uzatmalar için Form I-129 kullanan her sınıflandırmaya uzanıyor, ancak ağırlık H-1B'de. DHS, H-1B dilekçelerinin tüm Form I-129 başvurularının %75'inden fazlasını oluşturduğunu söylüyor ^[1]. 2025 mali yılında H-1B uzatması sunan ve DHS'nin büyüklüğe göre sınıflandırabildiği işverenlerin %57'si küçük işletmeydi ^[1].

Eşler ve çocuklar kalışlarını genellikle Form I-129 ile değil, Form I-539 ile uzatır ^[1]; bu nedenle düzenleme onların formlarına doğrudan uygulanmaz.

DHS, işverenlerin iş düzenlemelerini, çalışanların da kariyer ve kişisel planlarını onayların devam edeceği varsayımıyla yapmış olabileceğini kabul ediyor. Ancak itibarın hiçbir zaman onayı garanti etmediğini ve kaldırılmasının uygunluk kurallarını değiştirmediğini, dolayısıyla bu güven çıkarlarının sınırlı olduğunu savunuyor ^[1].

Daha uzun vadeli seçeneklerini düşünen çalışanlar, planlama için ayrı AI Skills for Jobs: What Young Workers Need and How to Start rehberini yararlı bulabilir. Çalışma vizesiyle bulunup ek iş düşünen herkes önce statüsünün buna izin verip vermediğini kontrol etmelidir; How to Start Freelancing Online: Platforms, Fees, Taxes and Getting Paid rehberi göçmenlik iznini değil, platformları ve vergileri ele alıyor.

İtibar 2004'ten bu yana nasıl değişti?

Bu ilk geri dönüş değil. Önerinin kendi aktardığı tarihçeye göre ^[1]:

• Nisan 2004: Bir USCIS genelgesi, memurlara aynı taraflar ve olguları içeren uzatmalarda önceki onaylara itibar etmelerini ilk kez söyledi.
• Ekim 2017: USCIS bu genelgeyi, yükü usulsüz biçimde kuruma kaydırdığı gerekçesiyle iptal etti.
• Nisan 2021: USCIS itibarı yeniden getirdi ve USCIS Policy Manual'a ekledi ^[1][4].
• Aralık 2024: DHS, 18 Aralık 2024'te yayımlanan ve 17 Ocak 2025'te yürürlüğe giren H-1B modernizasyonu nihai kuralında itibarı 8 CFR 214.1(c)(5) olarak mevzuata yazdı ^[1][5].
• Ekim 2026: DHS bu düzenlemenin kaldırılmasını önerdi.

DHS, yeni önerideki bazı ifadelerin, itibarın memurları kısıtlayacağını savunan yorumcuları reddettiği 2024 kuralında söylediklerinden farklı olduğunu kabul ediyor ^[1]. Şimdi bu konuyu yeniden değerlendirdiğini ve o zaman öne sürdüğü faydaların abartılı olduğuna inandığını söylüyor ^[1].

Politika birkaç kez değiştiği için, 2017 sonu ile 2021 başı arasında uzatma başvurusu yapan işverenlerin itibarsız bir dönemle ilgili doğrudan deneyimi var; hukuk bürosu o dönemi daha önce onaylanmış soruları yeniden tartışmaya açan RFE'lerin dönemi olarak hatırlıyor ^[6].

Değişiklik şu anda yürürlükte mi ve ne zaman başlayabilir?

Hayır. 13 Kasım 2026 itibarıyla 8 CFR 214.1(c)(5) hâlâ Code of Federal Regulations içinde yer alıyor ^[3]. Önerilen bir kural yasayı değiştirmez; DHS kamuoyu yorumlarını incelemeli ve kendi yürürlük tarihini belirtecek nihai bir kural yayımlamalıdır.

Yorum süresi Federal Register bildirimiyle belirlenmiştir: yazılı yorumlar en geç 13 Kasım 2026'da sunulmalıdır ve federal dosya sistemi bunları o günün sonunda ABD Doğu saatiyle gece yarısından önce kabul eder ^[1]. Regulations.gov'da dosya USCIS-2026-0529, öneri ise USCIS-2026-0529-0001 numaralı belgedir ^[2]. Regulations.gov kapanış saatini 14 Kasım 2026, 04:59 UTC olarak gösteriyor; bu aynı andır ^[2]. O andan sonra kamuoyu yorum penceresi kapanır.

DHS, e-posta, mektup, kurye veya dijital ortamla gönderilen yorumların dikkate alınmayacağını söylüyor; kabul edilen tek yol regulations.gov'dur ve yorumlar, içerdikleri kişisel bilgiler dahil kamuya açık olarak yayımlanır ^[1]. Federal Register'ın regulations.gov dosyasına ilişkin kaydına göre öneri 12 Kasım 2026 itibarıyla 769 yorum almıştı ^[1].

Nihai kural için belirlenmiş bir tarih yok. Yayımlandığında yorumlara yanıt olarak öneriden farklı olabilir. Bu rehber yalnızca itibar önerisini ele alıyor. Bir işin sona ermesinden sonraki 60 günlük ek sürenin kaldırılmasına ilişkin ayrı öneri ve H-1B başvuru ücreti değişiklikleri, H-1B 60 günlük ek süre ve başvuru ücretleri rehberinde açıklanıyor.

İşverenler ve H-1B çalışanları bundan sonra neyi izlemeli?

• Federal Register. Nihai bir kural gelirse, yürürlük tarihi ve DHS'nin yorumlara yanıtıyla birlikte önce orada yayımlanacak ^[1].
• USCIS Policy Manual. USCIS, kural kesinleşirse itibar yönergelerini güncelleyeceğini söylüyor ^[1][4].
• İşlem süreleri. Değişiklik yürürlüğe girerse, en belirgin erken işaret, DHS'nin kendisinin de öngördüğü gibi rutin uzatmalarda daha fazla RFE olacaktır ^[1].

Nihai bir kural yayımlanana kadar uzatmalar, uygulandığı yerlerde itibar dahil, mevcut düzenlemeye göre karara bağlanmaya devam ediyor ^[3].