H-1B ek süresi ve ücretleri: yasa mı, öneri mi?

H-1B 60 günlük ek süresi nedir?

Ek süre, işi erken sona eren çalışanlar için bir güvenlik payıdır. 8 CFR 214.1(l)(2) uyarınca E-1, E-2, E-3, H-1B, H-1B1, L-1, O-1 veya TN statüsündeki bir kişi ve bakmakla yükümlü olduğu aile üyeleri, yalnızca iş sona erdiği için statüsünü koruyamamış sayılmaz; bu durum en fazla 60 ardışık gün veya onaylı geçerlilik süresinin sonuna kadar, hangisi daha kısaysa, ve her geçerlilik döneminde bir kez geçerlidir ^[3]. DHS bu süreyi takdir yetkisiyle kısaltabilir veya kaldırabilir; kişi başka bir şekilde yetkilendirilmedikçe bu sürede çalışamaz ^[3].

USCIS, H-1B sayfasında pratik kullanımı şöyle açıklıyor: işten çıkarılan, kovulan veya istifa eden bir çalışanın yeni bir iş bulmak, statü değiştirmek ya da ülkeden ayrılmak için en fazla 60 ardışık günü, geçerlilik süresi daha erken bitiyorsa o tarihe kadar süresi olabilir ^[4].

Ek süre, 17 Ocak 2017'de yürürlüğe giren ve AC21 olarak bilinen nihai kuralla getirildi ^[1]. 2017'den önce bu çalışanlar için bu türden bir ek süre yoktu ^[1].

Ayrıca ayrı ve daha kısa bir ek süre de bulunuyor. 8 CFR 214.1(l)(1) uyarınca H-1B, L-1, E ve TN çalışanları geçerlilik sürelerinden en fazla 10 gün önce ve 10 gün sonrası için ülkeye kabul edilebilir ^[3]. Bu hüküm, aşağıda ele alınan DHS önerisinin parçası değildir ^[1].

DHS 60 günlük ek süreyi kaldırıyor mu?

DHS bunu önerdi ama henüz gerçekleşmedi. 11 Eylül 2026'da Federal Register, Eliminating the Discretionary 60-Day Grace Period başlıklı bir kural önerisi bildirimi yayımladı (91 FR 57807, RIN 1615-AD22, dosya USCIS-2026-0364) ^[1]. Öneri, 8 CFR 214.1'den (l)(2) fıkrasını çıkaracak ^[1].

Görüş süresi 10 Kasım 2026 gününün sonunda, ABD Doğu saatiyle gece yarısı sona erdi ^[1]; regulations.gov dosyayı görüşlere kapalı olarak gösteriyor ^[2]. Federal Register'daki kayda göre 12 Kasım 2026 itibarıyla dosyada 34.302 görüş vardı ^[1]. DHS'nin nihai kural çıkarabilmesi için önce bu görüşleri incelemesi gerekiyor ve 13 Kasım 2026 itibarıyla hiçbir nihai kural yayımlanmadı.

DHS iki gerekçe sunuyor ^[1]:

• Ek sürenin, çalışanın statüsünü bu statünün hukuki dayanağı olan istihdamdan kopardığını ve yasanın bu kategorileri söz konusu istihdama bağladığını söylüyor.
• Ek sürenin uygulanıp uygulanmadığını kontrol etmenin idari bir yük olduğunu söylüyor: 1 Ekim 2017 ile 20 Mayıs 2026 arasında 1,9 milyondan fazla dilekçe veya başvuru potansiyel olarak bu değerlendirmeyi gerektirdi.

Kural önerildiği şekliyle nihai hâle gelirse, çalışan ve bakmakla yükümlü olduğu aile üyeleri, kalmak için başka bir izinleri yoksa, işin bittiği günün ertesinden itibaren statü dışı sayılacak ^[1]. DHS, bazı kişilerin gelir kaybı yaşayabileceğini ve sınır dışı etme işlemlerinde hazır bulunma bildirimleri alabileceğini, işverenlerin ve ailelerin ek süreye güvenmiş olabileceğini kabul ediyor ^[1]. DHS süreyi kısaltmayı veya yalnızca bazı kategoriler için kaldırmayı da değerlendirdi ve iki seçeneği de reddetti ^[1].

Ek süreden kaç çalışan yararlanıyor?

DHS'nin doğrudan bir sayımı yok; bu nedenle dolaylı bir gösterge kullanıyor: onaylanmış Form I-129 dilekçesi işveren tarafından geri çekilen çalışanlar. Bu grup işini kaybeden veya işveren değiştiren kişileri de kapsıyor ^[1].

• DHS, 2021-2025 mali yıllarında bu tür asıl yararlanıcıların yıllık ortalamasını 65.752 olarak tahmin ediyor; sayı 2021'deki 40.959 ile 2023'teki 80.034 arasında değişiyor ^[1].
• Beş yıl boyunca bu durumdaki 328.758 çalışanın %99'u H-1B statüsündeydi ^[1].
• Geri çekmeden sonraki 60 gün içinde bunların %5,77'si için yeni bir işveren yeni Form I-129 dilekçesi verdi, %1,70'i statü uzatmak veya değiştirmek için Form I-539 başvurusu yaptı, %0,59'u daimi oturuma geçiş için başvurdu ve %0,1'den azı zorlayıcı koşullar çalışma iznine başvurdu ^[1].

Bu oranlar ek süreden yararlanan herkesi değil, 60 gün içindeki başvuruları tanımlıyor; DHS de verinin sınırlarına dikkat çekiyor ^[1]. Yine de en doğrudan etkilenecek kişilerin iki iş arasındaki H-1B çalışanları olacağını gösteriyorlar.

100.000 dolarlık H-1B ödemesi yürürlükte mi?

Ödeme kâğıt üzerinde var ama mahkemede durdurulmuş durumda. 19 Eylül 2025'te 10973 sayılı Bildiri, 21 Eylül 2025'te ABD Doğu saatiyle 00:01'den (12:01 a.m.) itibaren verilen bazı yeni H-1B dilekçelerine 100.000 dolarlık bir ödemenin eşlik etmesini zorunlu kıldı ^[4][5]. USCIS'e göre bu, Amerika Birleşik Devletleri dışında bulunan ve geçerli H-1B vizesi olmayan çalışanlar için verilen dilekçeleri kapsıyor; ülke içinde verilen uzatmaları veya statü değişikliklerini kapsamıyor ^[4]. 18 Eylül 2026'da 11069 sayılı Bildiri kısıtlamayı 12 ay, 21 Eylül 2027'ye kadar uzattı; bildiride ödemenin 700'den fazla dilekçe için yapıldığı belirtiliyor ^[5].

California Kuzey Bölge Mahkemesi'nin 30 Eylül 2026 tarihli kararına göre şimdiye kadar üç federal mahkeme karar verdi ^[6]:

• Columbia Bölgesi: Chamber of Commerce v. DHS davasında bölge mahkemesi bildiriyi ve ücreti onayladı. Dava D.C. Daire Mahkemesi'nde temyiz aşamasında ^[6].
• Massachusetts Bölgesi: California v. Mullin davasında mahkeme 8 Haziran 2026'da ödemeyi uygulayan idari rehberi iptal etti. Birinci Daire Mahkemesi 24 Temmuz 2026'da hükümetin bu kararın durdurulması talebini reddetti ^[4][6].
• California Kuzey Bölgesi: Global Nurse Force v. Trump davasında mahkeme 30 Eylül 2026'da idari politikaları iptal etti ve bildirim-görüş usulüyle kural koyma süreci ile düzenleyici esneklik analizi tamamlanana kadar her iki bildiri kapsamında uygulanmalarını yasakladı ^[6]. Hükümet 9 Ekim 2026'da Dokuzuncu Daire'ye temyiz bildirimi sundu ^[7].

USCIS, DHS'nin Massachusetts kararına kesinlikle katılmadığını ancak karara uyacağını, kararın ileride kaldırılması hâlinde ödemeyi yine tahsil etmeyi planladığını söylüyor ^[4]. California mahkemesi, Massachusetts'teki iptal nedeniyle 100.000 dolarlık ücretin artık yürürlükte olmadığını belirtti ^[6]. Hükümet 19 Ekim 2026 tarihli bir dilekçede Dokuzuncu, Birinci ve D.C. Daire mahkemelerinde temyizlerin sürdüğünü kaydetti ^[12].

Önerilen 103.265 dolarlık H-1B ücreti nedir?

Bu, farklı bir yasal yetkiye dayanan ayrı bir düzenlemedir. 25 Ağustos 2026'da yayımlanan bir kural önerisi, ileri derece muafiyeti kapsamındakiler dahil kotaya tabi her H-1B dilekçesi için başvuru sırasında ve diğer tüm ücretlere ek olarak ödenecek 103.265 dolarlık bir ücret öngörüyor ^[8][9]. Kotaya tabi dilekçeler, yıllık 65.000 yeni H-1B vizesi veya statü tanıma sınırından, ayrıca ABD'den yüksek lisans veya daha üst derece sahipleri için ayrılan 20.000'den düşülen dilekçelerdir ^[9].

Ücret, yükseköğretim kurumları, kâr amacı gütmeyen araştırma kuruluşları ve devlet araştırma kuruluşlarının verdiği dilekçeler gibi kotadan muaf dilekçelere uygulanmayacak ^[9]. DHS tutarı, karşılanacak yaklaşık 8,78 milyar dolarlık maliyeti ücret ödeyecek tahmini 85.000 dilekçeye bölerek hesapladı ve ücretin yılda yaklaşık 8,8 milyar dolar getireceğini söylüyor ^[8][9].

Öneride, hem bildiri ödemesine hem de bu ücrete tabi olan bir işverenin ikisini birden ödemesi gerekeceği belirtiliyor ^[8]. Öneri, ücretin 100.000 dolarlık ödemeye yakın olduğunu kabul ediyor ancak dayanağının bildiri değil, DHS'nin ücret belirleme yetkisi olduğunu söylüyor ^[8].

Durum: görüş süresi 24 Eylül 2026'da kapandı ^[8]. 13 Kasım 2026 itibarıyla Federal Register'da nihai kural yayımlanmadı; dolayısıyla 103.265 dolar rakamı hâlâ bir öneri, bugün kimsenin ödemek zorunda olduğu bir ücret değil ^[8].

Hangi H-1B ücret değişiklikleri zaten yürürlükte?

Son değişikliklerden biri kesinleşti. 10 Ağustos 2026'da yayımlanıp 9 Eylül 2026'da yürürlüğe giren bir kural, kapsamdaki işverenlerin 9-11 Müdahale ve Biyometrik Giriş-Çıkış Ücreti'ni yalnızca ilk dilekçelerde ve işveren değişikliklerinde değil, tüm H-1B ve L-1 uzatma dilekçelerinde ödemesini zorunlu kılıyor ^[10]. Kapsamdaki işveren, Amerika Birleşik Devletleri'nde 50 veya daha fazla çalışanı olan ve bunların yarısından fazlası H-1B veya L-1 statüsünde bulunan işverendir ^[4]. Ücret H-1B dilekçeleri için 4.000 dolar, L-1 dilekçeleri için 4.500 dolardır ^[10]. Çalışanın mevcut statüsünü uzatmayı amaçlamayan değiştirilmiş dilekçelere uygulanmaz ^[4].

USCIS, 9 Eylül 2026 veya sonrasında posta damgası taşıyan ya da elektronik olarak gönderilen dilekçelerin, gerektiği durumlarda ücreti içermesi gerektiğini söylüyor ^[4].

Mevcut diğer masraflar arasında, 2024'te Form I-129 dilekçe sahipleri için getirilen 600 dolarlık Sığınma Programı Ücreti de var ^[8]. H-1B başvuru ücretlerinin eksiksiz ve güncel listesi, USCIS'in 28 Ekim 2026'da güncellediği Form G-1055 ücret tablosunda yer alıyor ^[11]. Ücret tutarları değiştiği için esas alınan, başvuru tarihindeki tablodur.

Ne yürürlükte, ne önerildi, ne durduruldu?

Aşağıdaki tablo, her düzenlemeyi 13 Kasım 2026 itibarıyla hukuki durumuna göre, her biri için resmî kaynağıyla birlikte sınıflandırıyor.

İki nokta kolayca gözden kaçabilir. Birincisi, bir kural önerisi DHS yürürlük tarihi içeren nihai bir kural yayımlayana kadar hukuki etki doğurmaz; görüş sürelerinin dolması bunu değiştirmez ^[1][8]. İkincisi, bir mahkeme kararı temyizde hızla değişebilir; bu yüzden 100.000 dolarlık ödemenin durumu üç temyiz mahkemesinde henüz verilecek kararlara bağlıdır ^[6][12].

Bu rehber yalnızca ek süreyi ve başvuru ücretlerini ele alıyor. Uzatmalar incelenirken önceki onaylara itibar edilmesine son verilmesine ilişkin ayrı DHS önerisi, H-1B uzatmaları ve DHS'nin itibar ilkesini kaldırma önerisi hakkındaki rehberde açıklanıyor.

H-1B çalışanları ve işverenler bundan sonra neyi izlemeli?

• Nihai kurallar. Ek süre kuralı da 103.265 dolarlık ücret kuralı da kesinleşebilir. Her biri yürürlük tarihi ve görüşlere verilen yanıtlarla birlikte Federal Register'da yayımlanır ^[1][8].
• Temyizler. Birinci, Dokuzuncu veya D.C. Daire mahkemelerinin kararları 100.000 dolarlık ödemeyi yeniden canlandırabilir ya da daha da sınırlayabilir ^[6][7]. USCIS, Massachusetts kararı kaldırılırsa ödemeyi tahsil edeceğini söyledi ^[4].
• USCIS duyuruları. USCIS değişiklikleri H-1B sayfasında ve ücret tablosunda yayımlıyor; başvurudan önce en güvenli kontrol bu sayfalardır ^[4][11].

Bir şey değişene kadar durum şöyle: ek süre kullanılabilir, 100.000 dolarlık ödeme durdurulmuş, 103.265 dolarlık ücret kabul edilmemiş ve daha kapsamlı 9-11 Biyometrik Ücreti kapsamdaki işverenler için yürürlükte ^{[3][4][8][10]}.