علی خسروی، ۲۸ ساله و ساکن شاهین‌شهر اصفهان، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کشته شد؛ در حالی که کمتر از یک سال‌ونیم از ازدواجش گذشته بود و همسرش در انتظار تولد فرزندشان بود. پسر علی شش ماه بعد، روز ۱۸ تیرماه، به دنیا آمد؛ اما اولین دیدار پدر و فرزند، نه در آغوش پدر، که بر سر مزار او اتفاق افتاد. آتنا خسروی، همسر علی، در متنی برای این ویدئو نوشت: «بعضی دیدارها آن‌قدر دیر اتفاق می‌افتند که دیگر هیچ آغوشی برایشان نمانده...» او نوشته است: «کاش به جای سنگ سرد، آغوش گرمت بود... و به جای اینکه پسرت را روی مزارت بنشانم، خودت او را در آغوش می‌گرفتی.» علی خسروی هیچ‌گاه فرصت نکرد پسرش را ببیند؛ پسری که حالا هر روز بزرگ‌تر می‌شود و با دلتنگی پدری بزرگ خواهد شد که فرصت نکرد او را در آغوش بگیرد.