تمدید H-1B: وزارت امنیت داخلی چه چیزی را می‌خواهد تغییر دهد

«احترام» در تمدیدهای H-1B چیست؟

وقتی کارفرما می‌خواهد کارگر خارجی را پس از پایان دورهٔ تأییدشده‌اش نگه دارد، درخواست تمدید اقامت کارگر و معمولاً خود دادخواست را با فرم I-129، دادخواست کارگر غیرمهاجر، ثبت می‌کند ^[1]. این فرم برای تمدید در بسیاری از طبقه‌بندی‌ها به کار می‌رود، از جمله کارگران E-1، E-2، E-3، H-1B، H-1B1، H-2A، H-2B، H-3، L-1، O-1، P، Q-1، R-1 و TN ^[1].

احترام قاعده‌ای است که به ادارهٔ خدمات شهروندی و مهاجرت آمریکا (USCIS) می‌گوید در چنین وضعیتی با تصمیم قبلی خود چگونه رفتار کند. مقررات فعلی، 8 CFR 214.1(c)(5)، می‌گوید وقتی USCIS دربارهٔ درخواستی با فرم I-129 تصمیم می‌گیرد که همان طرفین و همان واقعیت‌های بنیادین را دارد، به تشخیص قبلی خود دربارهٔ واجد شرایط بودن احترام می‌گذارد ^[3]. اگر در تأیید قبلی خطای اساسی، تغییر اساسی در شرایط یا الزامات، یا اطلاعات اساسی تازه‌ای وجود داشته باشد که بر واجد شرایط بودن اثر منفی بگذارد، USCIS ملزم به احترام نیست ^[3].

در عمل، احترام بیش از همه برای یک تمدید عادی اهمیت دارد: همان کارفرما، همان کارگر و همان شغل. طبق رهنمودهای فعلی، افسری که تصمیم می‌گیرد احترام نگذارد، باید تأیید قبلی را به رسمیت بشناسد، دلیلش را توضیح دهد، به کارفرما فرصت پاسخ بدهد و پیش از کنار گذاشتن تصمیم قبلی، تأیید سرپرست را بگیرد ^[4].

احترام هرگز تضمین تأیید نبوده است. همان‌طور که راهنمای سیاست‌های خود USCIS می‌گوید، بار اثبات واجد شرایط بودن همچنان بر دوش کارفرماست و او باید با هر درخواست مدارک ارائه کند ^[4].

پیشنهاد DHS دقیقاً چه چیزی را تغییر می‌دهد؟

وزارت امنیت داخلی (DHS) از طریق USCIS در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ اطلاعیهٔ پیشنهاد قاعده‌گذاری با عنوان Removing Deference to Prior USCIS Determinations of Eligibility را در Federal Register منتشر کرد (91 FR 65119، RIN 1615-AD26) ^[1]. خود تغییر مقرراتی کوتاه است: بند (c)(5) از 8 CFR 214.1 حذف و با «[Reserved]» علامت‌گذاری می‌شود ^[1].

این تغییر بر همهٔ درخواست‌های مزایای ثبت‌شده با فرم I-129 اعمال می‌شود ^[1]. DHS می‌گوید این پیشنهاد افسران را از در نظر گرفتن تأیید قبلی در جای مناسب منع نمی‌کند، بلکه الزام شروع از موضع احترام را حذف می‌کند ^[1]. USCIS می‌گوید اگر قاعده نهایی شود، رهنمودهای سیاستی خود دربارهٔ احترام را نیز متناسب با آن تغییر خواهد داد ^[1].

DHS سه دلیل اصلی می‌آورد ^[1]:

• بار اثبات. قانون مهاجرت و تابعیت بار اثبات واجد شرایط بودن را بر دوش درخواست‌دهنده می‌گذارد. DHS استدلال می‌کند که احترام در عمل این بار را به افسر منتقل می‌کند که باید پیش از کنار گذاشتن تأیید قبلی، خطا یا تغییری پیدا کند.
• تحقیق افسر دربارهٔ واقعیت‌ها. DHS می‌گوید احترام برخی افسران را از صدور درخواست مدرک بازمی‌دارد، حتی وقتی واجد شرایط بودن نشان داده نشده است.
• سلامت برنامه. DHS می‌گوید یک تأیید اولیهٔ مشکوک می‌تواند مبنای درخواست‌های بعدی شود و درخواست‌دهندگان اگر انتظار احترام داشته باشند، ممکن است دربارهٔ تغییرات کمتر شفاف باشند.

DHS همچنین بررسی کرد که قاعده را نگه دارد اما احترام را اختیاری کند، یعنی «USCIS احترام می‌گذارد» را به «می‌تواند به صلاحدید خود احترام بگذارد» تغییر دهد. این گزینه را رد کرد، چون احتمالاً برای درخواست‌دهندگان و افسران سردرگمی ایجاد می‌کرد ^[1].

داده‌های خود DHS دربارهٔ احترام چه نشان می‌دهد؟

این پیشنهاد شامل ارقامی از سامانه‌های USCIS است. این ارقام و تفسیرها متعلق به DHS است و خود DHS می‌پذیرد که عواملی جز احترام ممکن است بخشی از تفاوت‌ها را توضیح دهند ^[1].

• درخواست‌های مدرک. DHS با مقایسهٔ دوره‌های با احترام و بدون احترام برآورد می‌کند که حذف آن ممکن است نرخ درخواست مدرک (RFE) را برای دادخواست‌های مشمول ۲٫۹ واحد درصد بالا ببرد ^[1].
• رد درخواست‌ها. DHS اعلام می‌کند که نرخ‌های تاریخی رد میان دوره‌هایی که احترام اعمال می‌شد و دوره‌هایی که اعمال نمی‌شد، تفاوت آماری نداشته است ^[1].
• بازدیدهای محلی. در میان پرونده‌های تمدید H-1B که در بازدیدهای محلی USCIS بررسی شدند، نرخ مجموع عدم انطباق یا تقلب در سال‌های مالی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، که احترام اعمال می‌شد، ۲۲٫۳۹ درصد بود، در برابر ۱۶٫۷۷ درصد در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ که اعمال نمی‌شد. برای L-1A این ارقام ۲۴٫۴۶ درصد و ۱۸٫۳۷ درصد بود ^[1].
• مقیاس. DHS برآورد می‌کند که بر اساس میانگین سال‌های مالی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، سالانه حدود ۲۰۸۴۲۹ دادخواست تحت تأثیر قرار می‌گیرد ^[1].

یک مؤسسهٔ حقوقی که نمایندهٔ کارفرمایان است، Reddy Neumann Brown، همین داده‌ها را طور دیگری می‌خواند: استدلال می‌کند چون نرخ رد تغییری نکرد، تنها اثر قابل اندازه‌گیری که DHS یافت، RFEهای بیشتر و در نتیجه انتظار طولانی‌تر است ^[6]. هر دو برداشت بر ارقام همین پیشنهاد تکیه دارند.

جدول زیر ارقام اصلی را خلاصه می‌کند.

اگر احترام پایان یابد، تمدید H-1B چگونه انجام می‌شود؟

یک مورد معمول را در نظر بگیرید. کارفرمایی سه سال پیش برای یک مهندس نرم‌افزار تأیید H-1B گرفته است. شغل، حقوق، محل کار و کارفرما تغییری نکرده‌اند و کارفرما برای یک دورهٔ دیگر درخواست تمدید می‌دهد.

طبق قاعدهٔ فعلی، افسر از تشخیص قبلی آغاز می‌کند که شغل تخصصی است و کارگر واجد شرایط است. جز در صورت خطای اساسی، تغییر اساسی یا اطلاعات منفی تازه، افسر به آن تشخیص احترام می‌گذارد و اگر احترام نگذارد، باید توضیح دهد و تأیید سرپرست را بگیرد ^[3][4].

طبق پیشنهاد، افسر همچنان می‌تواند به تأیید قبلی نگاه کند اما کل دادخواست را از نو بررسی می‌کند و می‌تواند دربارهٔ پرسش‌هایی که پیش‌تر تصمیم‌گیری شده‌اند، مثلاً تخصصی بودن شغل، RFE صادر کند ^[1][6]. آن مؤسسهٔ حقوقی یادآوری می‌کند که ضمانت‌های رهنمودهای فعلی، مانند تأیید سرپرست پیش از کنار گذاشتن تصمیم قبلی، همراه با این مقررات از میان می‌روند ^[6].

زمان، تفاوت عملی اصلی است. DHS گزارش می‌دهد که به‌طور میانگین در سال‌های مالی ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۵، میانهٔ زمان رسیدگی برای دادخواست‌هایی که RFE گرفتند ۷۶ روز و برای آن‌هایی که نگرفتند ۱۲ روز بود ^[1]. DHS همچنین یادآوری می‌کند که وقتی تمدید به‌موقع ثبت شود و هنگام پایان وضعیت کارگر هنوز در جریان باشد، کارگر ممکن است در دورهٔ اقامت مجاز بماند و شاید بتواند به کار ادامه دهد ^[1]. آن مؤسسهٔ حقوقی این مجوز ادامهٔ کار را تا ۲۴۰ روز پس از انقضای I-94 می‌داند و هشدار می‌دهد که رسیدگی طولانی‌تر پرونده‌های بیشتری را به این سقف نزدیک می‌کند ^[6].

DHS هزینهٔ اضافی کارفرمایان برای پاسخ به RFEهای بیشتر را در مجموع حدود ۱۳۳۹۸۷ دلار در سال، یا حدود ۲۲٫۱۷ دلار برای هر RFE، برآورد می‌کند و فقط زمان کارکنان و وکیل را حساب می‌کند ^[1]. DHS طولانی‌تر شدن زمان رسیدگی و عدم قطعیت برای کارگران و کارفرمایان را هزینه‌های اندازه‌گیری‌نشده می‌داند ^[1].

چه کسانی از این تغییر تأثیر می‌پذیرند؟

این پیشنهاد به همهٔ طبقه‌بندی‌هایی که برای تمدید از فرم I-129 استفاده می‌کنند می‌رسد، اما H-1B سهم غالب را دارد. DHS می‌گوید دادخواست‌های H-1B بیش از ۷۵ درصد کل درخواست‌های فرم I-129 را تشکیل می‌دهند ^[1]. در سال مالی ۲۰۲۵، از کارفرمایانی که تمدید H-1B ثبت کردند و DHS توانست اندازه‌شان را طبقه‌بندی کند، ۵۷ درصد واحدهای کوچک بودند ^[1].

همسران و فرزندان معمولاً اقامت خود را با فرم I-539 تمدید می‌کنند، نه فرم I-129 ^[1]؛ بنابراین این مقررات مستقیماً بر فرم‌های آنان اعمال نمی‌شود.

DHS می‌پذیرد که کارفرمایان ممکن است ترتیبات کاری، و کارگران برنامه‌های شغلی و شخصی خود را با فرض ادامهٔ تأییدها چیده باشند. استدلالش این است که این منافع اتکایی محدودند، چون احترام هرگز تأیید را تضمین نمی‌کرد و حذف آن قواعد واجد شرایط بودن را تغییر نمی‌دهد ^[1].

کارگرانی که به گزینه‌های بلندمدت‌تر خود فکر می‌کنند، ممکن است راهنمای جداگانهٔ AI Skills for Jobs: What Young Workers Need and How to Start را برای برنامه‌ریزی مفید بیابند. هر کسی با ویزای کاری که به کار جانبی فکر می‌کند، باید اول بررسی کند که وضعیتش اجازهٔ آن را می‌دهد یا نه؛ راهنمای How to Start Freelancing Online: Platforms, Fees, Taxes and Getting Paid به پلتفرم‌ها و مالیات می‌پردازد، نه مجوز مهاجرتی.

احترام از ۲۰۰۴ تاکنون چگونه تغییر کرده است؟

این نخستین چرخش نیست. طبق تاریخچه‌ای که خود پیشنهاد آورده است ^[1]:

• آوریل ۲۰۰۴: یک یادداشت USCIS برای نخستین بار به افسران گفت در تمدیدهایی با همان طرفین و واقعیت‌ها به تأییدهای قبلی احترام بگذارند.
• اکتبر ۲۰۱۷: USCIS آن یادداشت را لغو کرد و گفت بار اثبات را به‌نادرست به سازمان منتقل می‌کرد.
• آوریل ۲۰۲۱: USCIS احترام را دوباره برقرار کرد و آن را در USCIS Policy Manual گنجاند ^[1][4].
• دسامبر ۲۰۲۴: DHS احترام را در قاعدهٔ نهایی نوسازی H-1B، که در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۴ منتشر و از ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۵ اجرایی شد، در مقررات 8 CFR 214.1(c)(5) نوشت ^[1][5].
• اکتبر ۲۰۲۶: DHS حذف این مقررات را پیشنهاد کرد.

DHS می‌پذیرد که برخی گزاره‌های پیشنهاد جدید با آنچه در قاعدهٔ ۲۰۲۴ گفته بود فرق دارد؛ آن زمان استدلال کسانی را که می‌گفتند احترام دست افسران را می‌بندد رد کرده بود ^[1]. اکنون می‌گوید در آن بازنگری کرده و معتقد است مزایایی که آن زمان ادعا کرده بود اغراق‌آمیز بوده است ^[1].

از آنجا که این سیاست چند بار تغییر کرده است، کارفرمایانی که بین اواخر ۲۰۱۷ و اوایل ۲۰۲۱ درخواست تمدید داده‌اند، تجربهٔ مستقیم دوره‌ای بدون احترام را دارند؛ آن مؤسسهٔ حقوقی آن دوره را زمان RFEهایی به یاد می‌آورد که پرسش‌های از پیش تأییدشده را دوباره مطرح می‌کردند ^[6].

آیا این تغییر اکنون اجرایی است و از چه زمانی می‌تواند آغاز شود؟

خیر. تا ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶، بند 8 CFR 214.1(c)(5) همچنان در Code of Federal Regulations است ^[3]. قاعدهٔ پیشنهادی قانون را تغییر نمی‌دهد؛ DHS باید نظرهای عمومی را بررسی و قاعدهٔ نهایی را منتشر کند که تاریخ اجرای خود را تعیین خواهد کرد.

دورهٔ نظرخواهی را اطلاعیهٔ Federal Register تعیین کرده است: نظرهای کتبی باید حداکثر تا ۱۳ نوامبر ۲۰۲۶ ارسال شوند و سامانهٔ پروندهٔ فدرال آن‌ها را تا پیش از نیمه‌شب به وقت شرق آمریکا در پایان همان روز می‌پذیرد ^[1]. در regulations.gov پرونده USCIS-2026-0529 و پیشنهاد سند USCIS-2026-0529-0001 است ^[2]. Regulations.gov زمان بسته شدن را ساعت ۰۴:۵۹ UTC در ۱۴ نوامبر ۲۰۲۶ اعلام می‌کند که همان لحظه است ^[2]. پس از آن لحظه، فرصت نظرخواهی عمومی بسته است.

DHS می‌گوید نظرهایی که با ایمیل، نامه، پیک یا روی رسانهٔ دیجیتال فرستاده شوند بررسی نمی‌شوند؛ regulations.gov تنها راه پذیرفته‌شده است و نظرها، همراه با هر اطلاعات شخصی که در آن‌ها باشد، به‌طور عمومی منتشر می‌شوند ^[1]. طبق سابقهٔ Federal Register از پروندهٔ regulations.gov، تا ۱۲ نوامبر ۲۰۲۶ این پیشنهاد ۷۶۹ نظر دریافت کرده بود ^[1].

هیچ تاریخ مشخصی برای قاعدهٔ نهایی وجود ندارد. وقتی منتشر شود، ممکن است در پاسخ به نظرها با پیشنهاد فرق داشته باشد. این راهنما فقط به پیشنهاد احترام می‌پردازد. پیشنهاد جداگانهٔ حذف مهلت ۶۰ روزه پس از پایان شغل و تغییرات هزینهٔ ثبت H-1B در راهنمای مهلت ۶۰ روزهٔ H-1B و هزینه‌های ثبت توضیح داده شده‌اند.

کارفرمایان و کارگران H-1B از این پس باید مراقب چه باشند؟

• Federal Register. اگر قاعدهٔ نهایی بیاید، اول آنجا با تاریخ اجرا و پاسخ DHS به نظرها منتشر می‌شود ^[1].
• USCIS Policy Manual. USCIS می‌گوید اگر قاعده نهایی شود، رهنمودهای احترام خود را به‌روز می‌کند ^[1][4].
• زمان‌های رسیدگی. اگر تغییر اجرایی شود، روشن‌ترین نشانهٔ اولیه RFEهای بیشتر در تمدیدهای عادی خواهد بود که خود DHS پیش‌بینی می‌کند ^[1].

تا انتشار قاعدهٔ نهایی، تمدیدها همچنان طبق مقررات فعلی، از جمله احترام در جایی که اعمال می‌شود، تصمیم‌گیری می‌شوند ^[3].