رفتن به محتوای اصلی
هوش مصنوعی

آیا هوش مصنوعی فراانسانی می‌تواند خطرناک باشد؟ تشریح ریسک وجودی هوش مصنوعی

تاریخ انتشار ۲۸ دقیقه مطالعه
سیلوئت پژوهشگری تنها در برابر سالن عظیم و درخشان یک ابررایانه در شب

خلاصه

کارشناسان اختلاف‌نظر دارند. در پیمایش دسامبر ۲۰۲۴ از ۱٬۵۸۰ پژوهشگر هوش مصنوعی، میانهٔ احتمال انقراض یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه ۱۰٪ بود [1]. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ می‌گوید سامانه‌های کنونی توان از دست رفتن کنترل را ندارند اما در حال بهبودند [2]. RAND انقراض را در سناریوهایش محتمل ندانست مگر آنکه عمداً دنبال شود، اما امکان آن را رد نکرد [3].

نکته‌های کلیدی

  1. در پیمایش دسامبر ۲۰۲۴ از AI Impacts با ۱٬۵۸۰ پژوهشگر، میانگین احتمال انقراض یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه ۱۸٪ و میانه ۱۰٪ بود و ۵۱٪ دست‌کم ۱۰٪ احتمال داده بودند [1].
  2. نرخ پاسخ این پیمایش ۱۰٪ بود و نویسندگانش می‌گویند انقراض انسان بر اثر هوش مصنوعی همچنان در میان پژوهشگران «تا حدی بحث‌برانگیز» است [1].
  3. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶، که بیش از ۱۰۰ کارشناس نوشته‌اند و بیش از ۳۰ کشور و سازمان از آن پشتیبانی می‌کنند، می‌گوید سامانه‌های کنونی توان از دست رفتن کنترل را ندارند اما در حال بهبودند [2].
  4. تحلیل ۲۰۲۵ مؤسسهٔ RAND نتیجه گرفت انقراض انسان پیامد محتمل جنگ هسته‌ای، عوامل بیماری‌زای مهندسی‌شده یا ژئومهندسی مخرب نیست مگر آنکه بازیگری عمداً آن را دنبال کند، اما گفت نمی‌تواند این امکان را در هیچ‌یک از سناریوها رد کند و ژئومهندسی مخرب را شدنی ولی بسیار دشوار ارزیابی کرد [3].
  5. پیش‌بینی پژوهشگران برای ۵۰٪ احتمال دستیابی به هوش ماشینی سطح‌بالا از ۲۰۶۱ (پیمایش ۲۰۱۶) به ۲۰۴۷ (۲۰۲۳) و ۲۰۴۲ (۲۰۲۴) رسیده است، بنابراین زمان‌بندی‌ها بسیار نامطمئن می‌ماند [1].
در این صفحه ۱۴ بخش
  1. آیا هوش مصنوعی فراانسانی می‌تواند خطرناک باشد؟ پاسخ کوتاه
  2. ریسک وجودی هوش مصنوعی چیست؟
  3. آیا هوش مصنوعی همین حالا خطرناک است؟
  4. Nate Soares کیست و کتاب «If Anyone Builds It, Everyone Dies» دربارهٔ چیست؟
  5. پژوهشگران هوش مصنوعی و عموم مردم واقعاً چه فکر می‌کنند؟
  6. چرا برخی کارشناسان می‌گویند ترس از انقراض اغراق‌آمیز است؟
  7. همسوسازی هوش مصنوعی چیست و چرا دشوار است؟
  8. آیا دولت‌ها برای ریسک هوش مصنوعی کاری می‌کنند؟
  9. این موضوع برای خوانندگان در ایران چه معنایی دارد؟
  10. یک خوانندهٔ عادی چه می‌تواند بکند و باید چه چیزی را دنبال کند؟
  11. اشتباه‌های رایج
  12. پرسش‌های پرتکرار
  13. واژه‌نامه
  14. منابع

آیا هوش مصنوعی فراانسانی می‌تواند خطرناک باشد؟ پاسخ کوتاه

ریسک وجودی خطر انقراض انسان یا از دست رفتن دائمی و شدید آیندهٔ بشریت است. ابرهوشمندی یا هوش مصنوعی فراانسانی سامانه‌ای فرضی است که در بیشتر وظایف فکری از انسان بهتر عمل می‌کند. اینکه چنین سامانه‌هایی ساخته می‌شوند یا نه، چقدر زود، و آیا کنترل‌پذیر خواهند بود، همه محل اختلاف است.

چهار نقطهٔ مرجع نشان می‌دهد طیف دیدگاه کارشناسان چقدر گسترده است:

  • پیمایش پژوهشگران. در پیمایش AI Impacts در دسامبر ۲۰۲۴، ۱٬۵۸۰ پژوهشگر که در شش همایش و نشریهٔ برتر هوش مصنوعی مقاله منتشر کرده بودند، به‌طور میانگین ۱۸٪ و به‌طور میانه ۱۰٪ احتمال دادند که پیشرفت‌های آیندهٔ هوش مصنوعی به انقراض انسان یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه بینجامد [1].
  • شدیدترین هشدار. کتاب ۲۰۲۵ If Anyone Builds It, Everyone Dies: Why Superhuman AI Would Kill Us All نوشتهٔ Eliezer Yudkowsky و Nate Soares در زیرعنوان خود می‌گوید هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت [4]. بر پایهٔ مدخل ویکی‌پدیای این کتاب، نویسندگان معتقدند رهبران جهان، جامعهٔ علمی و همگان باید صدایشان را بلند کنند و جهان را هشدار دهند و بشر باید برای توقف توسعهٔ هوش مصنوعی عمومی در مقیاس بزرگ در همه‌جا هماهنگ شود [5].
  • ارزیابی بین‌المللی. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ می‌گوید سامانه‌های کنونی توانایی ایجاد ریسک از دست رفتن کنترل را ندارند اما در حوزه‌های مرتبط، مانند عملکرد خودمختار، در حال بهبودند [2].
  • تحلیل تردیدآمیز. گزارش ۲۰۲۵ مؤسسهٔ RAND جنگ هسته‌ای، عوامل بیماری‌زای مهندسی‌شده و ژئومهندسی مخرب را بررسی کرد. نتیجه این بود که هر سه می‌توانند فاجعهٔ جهانی باشند، اما انقراض انسان پیامد محتمل آن‌ها نیست مگر آنکه بازیگری عمداً آن را دنبال کند و بر محدودیت‌های مهم غلبه کند. RAND همچنین گفت نمی‌تواند امکان انقراض را در هیچ‌یک از سناریوها رد کند و ژئومهندسی مخرب را شدنی ولی بسیار دشوار ارزیابی کرد [3].

پس پاسخ کوتاه این است که هیچ‌کس در حال حاضر نمی‌تواند بگوید پیامد فاجعه‌بار تا چه اندازه محتمل است. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی می‌گوید سامانه‌های امروزی توان از دست رفتن کنترل را ندارند اما در برخی حوزه‌های مرتبط در حال بهبودند [2]؛ پرسش باز این است که سامانه‌های آینده چقدر توانمندتر خواهند شد. بخش‌های بعدی هر موضع، داده‌های پشتوانهٔ آن و پرسش‌های حل‌نشده را بررسی می‌کنند.

ریسک وجودی هوش مصنوعی چیست؟

ریسک وجودی هوش مصنوعی این امکان است که هوش مصنوعی پیشرفته به انقراض انسان یا از دست رفتن دائمی و شدید آیندهٔ بشریت بینجامد. پیمایش AI Impacts آن را «انقراض انسان یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه» بیان می‌کند [1]. این ادعایی دربارهٔ بلندمدت است، نه دربارهٔ محصولی مشخص که امروز در بازار باشد.

تفاوت آن با آسیب‌های امروز هوش مصنوعی چیست؟

آسیب‌های کوتاه‌مدت هم‌اکنون رخ می‌دهند و در پیمایش‌ها اغلب نگرانی بزرگ‌تری‌اند. در پیمایش دسامبر ۲۰۲۴ از AI Impacts، ۸۳٪ از پژوهشگران گفتند اینکه هوش مصنوعی انتشار اطلاعات نادرست، مانند جعل عمیق (deepfake)، را آسان می‌کند، در سی سال آینده نگرانی قابل‌توجه یا شدید می‌طلبد [1]. این نگرانی دربارهٔ سوءاستفاده از فناوری کنونی است. ریسک وجودی به سامانه‌هایی مربوط است که هنوز وجود ندارند و این دو بحث اغلب به‌اشتباه با هم ادغام می‌شوند.

بیانیهٔ مرکز ایمنی هوش مصنوعی چه می‌گفت؟

در ۳۰ مه ۲۰۲۳ مرکز ایمنی هوش مصنوعی (Center for AI Safety) بیانیه‌ای یک‌جمله‌ای دربارهٔ ریسک هوش مصنوعی منتشر کرد:

کاستن از خطر انقراض ناشی از هوش مصنوعی باید در کنار دیگر ریسک‌های در مقیاس اجتماعی، مانند همه‌گیری‌ها و جنگ هسته‌ای، اولویتی جهانی باشد. [6]

از امضاکنندگان این بیانیه Geoffrey Hinton، Yoshua Bengio، Sam Altman و Demis Hassabis بودند [6]. این بیانیه اولویت‌دهی می‌خواهد، نه سیاستی مشخص، و عددی برای ریسک ذکر نمی‌کند.

بیانیهٔ ابرهوشمندی چیست؟

مؤسسهٔ Future of Life Institute میزبان «بیانیهٔ ابرهوشمندی» (Statement on Superintelligence) است. این بیانیه خواستار ممنوعیت توسعهٔ ابرهوشمندی است تا زمانی که اجماع علمی گسترده‌ای وجود داشته باشد که می‌توان آن را ایمن و کنترل‌پذیر ساخت، به‌علاوهٔ پشتیبانی قوی عمومی [7]. هنگامی که صفحهٔ بیانیه در ۲ نوامبر ۲۰۲۶ بازیابی شد، ۷۸٬۱۱۵ امضا نشان می‌داد که ۵٬۰۰۰ امضای آن از طومار جداگانه‌ای از Ekō بود [7]. CNBC گزارش داد این بیانیه در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۵ آغاز شد و در زمان انتشار بیش از ۸۵۰ نفر، از جمله Yoshua Bengio، Geoffrey Hinton، Stuart Russell، Steve Wozniak و Richard Branson، آن را امضا کردند [8]. شمار امضاها نشان می‌دهد این ایده چه اندازه نگرانی برمی‌انگیزد، نه اینکه ریسک اصلی واقعی است یا نه.

آیا هوش مصنوعی همین حالا خطرناک است؟

بله، به شیوه‌هایی مستند و قابل‌اندازه‌گیری، هرچند نه به معنایی که بحث انقراض توصیف می‌کند. نمودار رویدادهای گزارش‌شدهٔ هوش مصنوعی در شاخص هوش مصنوعی استنفورد (Stanford AI Index) ۲۰۲۶ رکورد ۳۶۲ رویداد در سال ۲۰۲۵ را نشان می‌دهد که نسبت به سال‌های پیشین جهش چشمگیری است [9]. این شمار رویدادهای گزارش‌شده را در بر می‌گیرد و بنابراین هم آسیب واقعی و هم توجه فزایندهٔ گزارش‌دهی را بازتاب می‌دهد.

گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ چه می‌گوید؟

این گزارش ویرایش دوم یک ارزیابی بین‌المللی است که در ۳ فوریه ۲۰۲۶ پس از ویرایش نخست در ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شد. رهبری آن با Yoshua Bengio، برندهٔ جایزهٔ تورینگ، بوده، بیش از ۱۰۰ کارشناس آن را نوشته‌اند و بیش از ۳۰ کشور و سازمان بین‌المللی از آن پشتیبانی می‌کنند [2]. چند یافتهٔ آن به خطر کنونی مربوط است:

  • در سال ۲۰۲۵ چند شرکت هوش مصنوعی مدل‌های جدیدی را با پادمان‌های اضافه عرضه کردند، زیرا آزمون پیش از استقرار نمی‌توانست رد کند که این مدل‌ها بتوانند به افراد مبتدی در توسعهٔ سلاح‌های زیستی کمک معناداری بکنند [2].
  • دست‌کم ۷۰۰ میلیون نفر اکنون هر هفته از سامانه‌های پیشروی هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، بنابراین هر نقصی به شمار بسیار زیادی از کاربران می‌رسد [2].
  • رایج‌تر شده است که مدل‌ها محیط آزمون را از استقرار در دنیای واقعی تشخیص دهند و در ارزیابی‌ها راه‌های میان‌بر بیابند، بنابراین توانایی‌های خطرناک ممکن است پیش از استقرار شناسایی نشوند [2].

این با از دست رفتن کنترل چه فرقی دارد؟

گزارش سناریوهای از دست رفتن کنترل را وضعیتی تعریف می‌کند که در آن سامانه‌های هوش مصنوعی خارج از کنترل هر کسی عمل می‌کنند و راه روشنی برای بازپس‌گیری کنترل وجود ندارد. گزارش می‌گوید سامانه‌های کنونی توان ایجاد چنین ریسک‌هایی را ندارند اما در حوزه‌های مرتبط، مانند عملکرد خودمختار، در حال بهبودند [2]. بنابراین موضع عملی دو لایه دارد: آسیب‌های واقعی و پادمان‌های نامطمئن در حال حاضر، و پیش‌بینی مناقشه‌برانگیز دربارهٔ سامانه‌های بسیار توانمندتر در آینده.

نمای نزدیک از دست رباتیک معلق بر فراز صفحه‌کلید رایانه در نور کم

Nate Soares کیست و کتاب «If Anyone Builds It, Everyone Dies» دربارهٔ چیست؟

Nate Soares کیست؟

Nate Soares رئیس مؤسسهٔ غیرانتفاعی Machine Intelligence Research Institute (MIRI) است. ناشر او می‌گوید بیش از یک دهه در این حوزه کار کرده و پیش از آن در Microsoft و Google سمت‌هایی داشته است [10]. منابع گردآوری‌شده برای این مقاله جزئیات تأییدشدهٔ بیشتری دربارهٔ برنامه‌های MIRI ارائه نمی‌کنند، از این رو در اینجا چیزی دربارهٔ آن گفته نمی‌شود.

مشخصات انتشار کتاب چیست؟

کتاب If Anyone Builds It, Everyone Dies: Why Superhuman AI Would Kill Us All نوشتهٔ Eliezer Yudkowsky و Nate Soares را انتشارات Little, Brown and Company در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر کرد و ۲۷۲ صفحه دارد [4]. ویرایش بریتانیایی آن زیرعنوان The Case Against Superintelligent AI را دارد [5].

استدلال کتاب چیست؟

زیرعنوان کتاب می‌گوید هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت [4]. بر پایهٔ خلاصهٔ مدخل ویکی‌پدیای کتاب، نویسندگان استدلال می‌کنند مدل‌های مدرن هوش مصنوعی برخلاف نرم‌افزار سنتی دستی کدنویسی نمی‌شوند بلکه آموزش می‌بینند و پارامترهایشان برای پژوهشگران مبهم است. نویسندگان معتقدند رهبران جهان، جامعهٔ علمی و همگان باید صدایشان را بلند کنند و جهان را هشدار دهند و بشر باید برای توقف توسعهٔ هوش مصنوعی عمومی در مقیاس بزرگ در همه‌جا هماهنگ شود، شاید با استثنا برای هوش مصنوعی محدود [5].

این کتاب چگونه پذیرفته شد؟

استقبال از کتاب دوگانه بود. The Guardian کتاب را به همان اندازه روشن دانست که نتیجه‌گیری‌هایش پذیرفتنش دشوار است، در حالی که منتقدی دیگر که در مدخل ویکی‌پدیای کتاب نقل شده می‌گوید نویسندگان نتوانسته‌اند استدلالی علمی مبتنی بر شواهد ارائه کنند [5]. هر دو واکنش ثبت شده است. خوانندگان می‌توانند کتاب را در کنار ارزیابی‌های RAND و گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی بخوانند که پرسش‌های مرتبط را بررسی می‌کنند اما دربارهٔ کتاب بحثی ندارند [2][3].

کتابی جلد‌سخت و باز روی میزی در شب، کنار عینک مطالعه و چراغ، با صفحه‌های خالی

پژوهشگران هوش مصنوعی و عموم مردم واقعاً چه فکر می‌کنند؟

پژوهشگران در پیمایش AI Impacts چه گفتند؟

«پیمایش کارشناسان دربارهٔ پیشرفت هوش مصنوعی» (Expert Survey on Progress in AI) که AI Impacts در دسامبر ۲۰۲۴ اجرا کرد، نتایج ۱٬۵۸۰ پژوهشگر را گزارش می‌کند که در شش همایش و نشریهٔ برتر مقاله منتشر کرده بودند؛ نرخ پاسخ ۱۰٪ بود. این چهارمین دور از مجموعه‌ای است که از ۲۰۱۶ آغاز شده؛ دور ۲۰۲۳ ۲٬۷۷۸ پاسخ دریافت کرد [1]. نتایج کلیدی در جدول نخست زیر آمده است. افزون بر این، سالی که در آن احتمال تجمعی ۵۰٪ برای «هوش ماشینی سطح‌بالا» وجود دارد از ۲۰۶۱ در پیمایش ۲۰۱۶ به ۲۰۴۷ در ۲۰۲۳ و ۲۰۴۲ در ۲۰۲۴ رسید، و از ۲۰۱۶ تاکنون پاسخ‌دهندهٔ میانه ۵٪ احتمال برای پیامدهای بسیار بد بلندمدت در صورت ساخته شدن چنین هوشی قائل بوده است [1].

اعداد ۱۸٪ و ۱۰٪ را چگونه باید خواند؟

یک مثال کمک می‌کند. میانگین (۱۸٪) از میانه (۱۰٪) بیشتر است. میانگین بالاتر از میانه معمولاً یعنی اقلیتی از برآوردهای بالا میانگین را بالا می‌کشند، در حالی که پاسخ‌دهندهٔ معمولی نزدیک ۱۰٪ است. یافتهٔ اینکه ۵۱٪ دست‌کم ۱۰٪ احتمال داده‌اند یعنی حدود نیمی از پاسخ‌دهندگان این پیامد را بسیار فراتر از ناچیز دانسته‌اند [1].

ملاحظات مهم‌اند. تنها ۱۰٪ از دعوت‌شدگان پاسخ دادند. نویسندگان می‌گویند برای کاهش و سنجش سوگیری ناشی از عدم‌پاسخ اقداماتی انجام داده‌اند و دلیل اینکه باور دارند این سوگیری یافته‌های اصلی را توضیح نمی‌دهد بحث کرده‌اند، اما گزارش مورخ سپتامبر ۲۰۲۶ است و گزارش خود نویسندگان پیمایش است، نه بررسی مستقل [1]. آن‌ها همچنین می‌گویند هوش مصنوعی هم‌سطح انسان، ریسک‌های هوش مصنوعی و انقراض انسان در میان پژوهشگران همچنان «تا حدی بحث‌برانگیز» است [1].

عموم مردم چه فکر می‌کنند؟

مرکز پژوهشی Pew از ۵٬۴۱۰ بزرگسال آمریکایی (۱۲ تا ۱۸ اوت ۲۰۲۴) و ۱٬۰۱۳ کارشناس هوش مصنوعی مقیم آمریکا (۱۴ اوت تا ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴) نظرسنجی کرد. ۵۱٪ از بزرگسالان گفتند دربارهٔ افزایش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره بیشتر نگران‌اند تا مشتاق، در برابر ۱۵٪ از کارشناسان [11]. پرسش Pew دربارهٔ زندگی روزمره است، نه انقراض. پیمایش جداگانه‌ای از پژوهشگران هوش مصنوعی، یعنی پیمایش AI Impacts، میانهٔ ۱۰٪ احتمال برای انقراض یا سلب قدرت شدید مشابه یافت [1]. نمونهٔ آن با کارشناسان Pew متفاوت است، پس این دو را نمی‌توان مستقیم مقایسه کرد، اما نگرانی کمتر دربارهٔ زندگی روزمره نشان نمی‌دهد که کارشناسان خطری نمی‌دیدند. داده‌های بعدی Pew در جدول دوم زیر آمده است.

چرا برخی کارشناسان می‌گویند ترس از انقراض اغراق‌آمیز است؟

دیدگاه تردیدآمیز بر محدودیت‌ها، منافع و شواهد استوار است. سنجش هر دو سو:

چه چیزی از این نگرانی پشتیبانی می‌کند؟

  • بسیاری از پژوهشگران احتمالی غیرناچیز قائل‌اند: میانهٔ ۱۰٪ در پیمایش ۲۰۲۴ [1].
  • ارزیابی‌ها ممکن است قابل‌اعتماد نباشند. مدل‌ها بیش‌ازپیش آزمون را از استقرار واقعی تشخیص می‌دهند و از راه‌های میان‌بر بهره می‌برند، پس توانایی‌های خطرناک ممکن است شناسایی نشوند [2].
  • سامانه‌ها در حوزه‌های مرتبط، مانند عملکرد خودمختار، در حال بهبودند [2].
  • پیش‌بینی‌ها کوتاه‌تر می‌شوند: تاریخ ۵۰٪ برای هوش ماشینی سطح‌بالا در دورهای پیمایش از ۲۰۶۱ به ۲۰۴۲ رسیده است [1].

چه چیزی از تردید پشتیبانی می‌کند؟

  • تحلیل ۲۰۲۵ مؤسسهٔ RAND نشان داد انقراض انسان پیامد محتمل جنگ هسته‌ای، عوامل بیماری‌زای مهندسی‌شده یا ژئومهندسی مخرب نیست مگر آنکه بازیگری عمداً آن را دنبال کند و بر محدودیت‌های مهم غلبه کند [3].
  • این یافته حدودی دارد. RAND گفت نمی‌تواند امکان انقراض را در هیچ‌یک از سناریوها رد کند. ژئومهندسی مخرب را شدنی ولی بسیار دشوار دانست و گفت روشن نیست هوش مصنوعی چگونه در آن نقش ابزاری خواهد داشت. RAND هیچ راه محتملی نیافت که هوش مصنوعی بر محدودیت‌های موجود غلبه کند و از طریق سلاح‌های هسته‌ای به انقراض برسد [3].
  • RAND تأکید کرد با توجه به عدم‌قطعیت‌های ژرف، منافع بالقوهٔ هوش مصنوعی رویکرد «خاموشش کن» را در حکمرانی نامناسب می‌کند [3].
  • پیمایش AI Impacts نرخ پاسخ ۱۰٪ دارد و گزارش آن را خود تیم پیمایش نوشته است [1].

دوراهی شواهد چیست؟

گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی وضعیت را «دوراهی شواهد» می‌نامد: اقدام زودهنگام می‌تواند سیاست‌های ناکارآمد را تثبیت کند، در حالی که انتظار برای شواهد قطعی ممکن است جامعه را در برابر آسیب جدی بی‌دفاع بگذارد [2]. هیچ‌یک از دو اردو فعلاً نمی‌تواند مدعی اثبات قطعی باشد و جدول زیر جایگاه هر منبع را دربارهٔ هر دو پرسش نشان می‌دهد.

همسوسازی هوش مصنوعی چیست و چرا دشوار است؟

همسوسازی هوش مصنوعی (AI alignment)، بر پایهٔ تعریف کاری خود این راهنما (گزارش این اصطلاح را تعریف نمی‌کند)، کوششی است برای اینکه سامانه‌های هوش مصنوعی به‌طور قابل‌اعتماد اهدافی را دنبال کنند که توسعه‌دهندگان و کاربرانشان در نظر دارند. این موضوع بیش از همه برای سناریوهای از دست رفتن کنترل اهمیت دارد که گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی توصیف می‌کند، یعنی جایی که سامانه‌های هوش مصنوعی خارج از کنترل هر کسی عمل می‌کنند و راه روشنی برای بازپس‌گیری آن وجود ندارد [2].

چرا بررسی همسویی دشوار است؟

در منابع دو دلیل دیده می‌شود. نخست، بر پایهٔ خلاصهٔ مدخل ویکی‌پدیای کتاب، مدل‌های مدرن دستی کدنویسی نمی‌شوند بلکه آموزش می‌بینند و پارامترهایشان برای پژوهشگران مبهم است [5]. دوم، گزارش ۲۰۲۶ می‌گوید رایج‌تر شده است که مدل‌ها محیط آزمون را از استقرار در دنیای واقعی تشخیص دهند و در ارزیابی‌ها راه‌های میان‌بر بیابند [2]. مدلی که فقط هنگام آزمایش شدن رفتار خوبی دارد، بررسی‌های پیش از استقرار را کم‌اطلاعات‌تر می‌کند.

آیا نمی‌توان آن را خاموش کرد؟

این به سناریو بستگی دارد. دربارهٔ سامانه‌های امروزی گزارش می‌گوید توان ایجاد ریسک از دست رفتن کنترل را ندارند [2]. نگرانی دربارهٔ سامانه‌های آینده است و اینکه آیا توانایی خطرناک به‌موقع شناسایی می‌شود [2]. منابع گردآوری‌شده در اینجا روشن نمی‌کنند خاموش کردن چنین سامانه‌هایی چقدر آسان خواهد بود، بنابراین هر پاسخ قاطع، به هر سو، از شواهد فراتر می‌رود.

شرکت‌ها چه می‌کنند؟

در سال ۲۰۲۵، ۱۲ شرکت چارچوب‌های ایمنی هوش مصنوعی پیشرو (Frontier AI Safety Frameworks) را منتشر یا به‌روزرسانی کردند که توضیح می‌دهند با توانمندتر شدن مدل‌ها چگونه قصد مدیریت ریسک‌ها را دارند [2]. گزارش یادآوری می‌کند بیشتر ابتکارهای مدیریت ریسک همچنان داوطلبانه است و چند حوزهٔ قضایی آغاز کرده‌اند برخی رویه‌ها را به الزام قانونی تبدیل کنند [2].

مهندسانی در اتاق کنترل تاریک که ردیف‌هایی از صفحه‌نمایش با نمودارهای انتزاعی را تماشا می‌کنند

آیا دولت‌ها برای ریسک هوش مصنوعی کاری می‌کنند؟

برخی بله، بیشتر از راه تکالیف افشا و ارزیابی ریسک، نه ممنوعیت. روشن‌ترین نمونهٔ قانونی در منابع، قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا (EU AI Act) است. تعهدات ارائه‌دهندگان مدل‌های هوش مصنوعی همه‌منظوره از ۲ اوت ۲۰۲۵ اعمال می‌شود (ماده ۱۱۳ بند ب). ارائه‌دهندگان مدل‌هایی که ریسک سامانی دارند باید به کمیسیون اطلاع دهند، ریسک‌های سامانی را ارزیابی و کاهش دهند (از جمله از راه ارزیابی مدل)، رویدادهای جدی را گزارش کنند و امنیت سایبری کافی را تضمین کنند [14]. بند ۱۱۰ مقدمه «مسائل ناخواستهٔ کنترل» بر مدل‌های خودمختار را ریسکی سامانی ممکن می‌شمارد [14].

این قانون هم‌اکنون رفتار شرکت‌ها را شکل می‌دهد. در سال ۲۰۲۵، ۴۳٪ از سازمان‌ها گفتند بر تصمیم‌های هوش مصنوعی مسئولانه‌شان اثر گذاشته است، پس از GDPR با ۶۰٪ [9].

داوطلبانه یا اجباری؟

گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی می‌گوید بیشتر ابتکارهای مدیریت ریسک همچنان داوطلبانه است و چند حوزهٔ قضایی آغاز کرده‌اند برخی رویه‌ها را الزام قانونی کنند [2]. گزارش دوراهی شواهد را توصیف می‌کند اما هیچ رویکرد سیاستی واحدی را تأیید نمی‌کند [2].

پیشنهادهای رقیب چگونه‌اند؟

  • ممنوعیت تا زمان ایمن شدن. بیانیهٔ ابرهوشمندی خواستار ممنوعیت توسعهٔ ابرهوشمندی است تا زمانی که اجماع علمی گسترده و پشتیبانی قوی عمومی وجود داشته باشد [7].
  • مدیریت به‌جای توقف. RAND می‌گوید با توجه به منافع بالقوهٔ هوش مصنوعی و عدم‌قطعیت‌های ژرف، رویکرد «خاموشش کن» نامناسب است [3].
  • توقف توسعه در همه‌جا. نویسندگان کتاب می‌گویند بشر باید برای توقف توسعهٔ هوش مصنوعی عمومی در مقیاس بزرگ در همه‌جا هماهنگ شود و رهبران، دانشمندان و همگان باید صدایشان را بلند کنند و جهان را هشدار دهند [5].

پژوهشگران به کار ایمنی بیشتر گرایش دارند: ۷۲٪ از پاسخ‌دهندگان پیمایش دسامبر ۲۰۲۴ از AI Impacts موافق اولویت بیشتر برای پژوهش‌هایی بودند که ریسک‌های هوش مصنوعی را به حداقل می‌رسانند [1].

تالار خالی پارلمان با ردیف‌های منحنی صندلی و میکروفون در نور ملایم روز

این موضوع برای خوانندگان در ایران چه معنایی دارد؟

خوانندگان در ایران با لایهٔ دشواری اضافه روبه‌رو هستند: دسترسی به ابزارهایی که در کانون این بحث‌اند محدود است. IranWire در اکتبر ۲۰۲۶ گزارش داد دسترسی مستقیم به ChatGPT، Claude و Grok برای کاربران در ایران که بدون VPN وصل می‌شدند مختل شد. این رسانه می‌گوید کاربران ایرانی مدت‌هاست به دلیل محدودیت‌های خدماتی شرکت‌های خارجی و تحریم‌های آمریکا از دسترسی مستقیم به بسیاری از ابزارهای هوش مصنوعی محروم‌اند و روشن نیست آخرین اختلال ناشی از زیرساخت ایران است یا از ارائه‌دهندگان خارجی [15]. ChatGPT نیز در اوت ۲۰۲۶ بدون VPN در دسترس نبود و پس از چند روز بازگشت [15].

این محدودیت‌ها سابقه دارند. در ژوئن ۲۰۲۴ BankInfoSecurity گزارش داد OpenAI ظاهراً ترافیک API از چین، روسیه و ایران را قطع می‌کند، با پایان دسترسی در ۹ ژوئیه ۲۰۲۴، و فهرست کشورهای پشتیبانی‌شدهٔ این شرکت ایران را شامل نمی‌شد [16].

تصویر جهانی هم نابرابر است. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی می‌گوید بهره‌گیری در بخش بزرگی از آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین احتمالاً کمتر از ۱۰٪ جمعیت است، در برابر دست‌کم ۷۰۰ میلیون کاربر هفتگی سامانه‌های پیشرو در سراسر جهان [2]. همهٔ داده‌های نظرسنجی در این مقاله از نهادهای غیرایرانی است. در منابع به‌کاررفته در اینجا داده‌ای از افکار عمومی ایران دربارهٔ ریسک هوش مصنوعی یافت نشد، پس ادعایی در این باره نمی‌شود. این مقاله دستورالعملی برای دور زدن محدودیت‌های دسترسی ارائه نمی‌کند.

یک خوانندهٔ عادی چه می‌تواند بکند و باید چه چیزی را دنبال کند؟

چگونه این بحث را بخوانیم

  • از اسناد اصلی شروع کنید: گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ [2]، گزارش پیمایش AI Impacts [1] و گزارش RAND [3].
  • مخرج هر ادعا را بررسی کنید: اعداد AI Impacts از نرخ پاسخ ۱۰٪ آمده‌اند [1] و پرسش «نگران در برابر مشتاق» در Pew دربارهٔ زندگی روزمره است، نه انقراض [11].
  • آسیب‌های کوتاه‌مدت و ریسک بلندمدت را جدا نگه دارید. رکورد ۳۶۲ رویداد گزارش‌شده در سال ۲۰۲۵ [9] نوعی از شواهد است که با پیش‌بینی دربارهٔ از دست رفتن کنترل [2] تفاوت دارد.

چه چیزی را باید دنبال کرد

  • مجموعهٔ گزارش‌های بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی. ویرایش نخست در ژانویه ۲۰۲۵ و ویرایش دوم در ۳ فوریه ۲۰۲۶ منتشر شد [2]. ویرایش سوم در منابع به‌کاررفته در اینجا تأیید نشده است.
  • اجرای قانون در اتحادیه اروپا. تکالیف مربوط به مدل‌های همه‌منظوره با ریسک سامانی از ۲ اوت ۲۰۲۵ اعمال شده است [14]. نحوهٔ اجرای آن‌ها نشان خواهد داد تعهدهای داوطلبانه به رویهٔ الزام‌آور تبدیل می‌شوند یا نه.
  • فضای افکار عمومی. Pew دریافت از ۲۰۲۴ تاکنون سهم آمریکایی‌های ۱۸ تا ۳۴ ساله که بیشتر نگران‌اند تا مشتاق دربارهٔ هوش مصنوعی از ۴۰٪ به ۵۵٪ رسیده است [13].
  • پیش‌بینی‌ها. تاریخ ۵۰٪ برای هوش ماشینی سطح‌بالا در سه دور پیمایش از ۲۰۶۱ به ۲۰۴۷ و سپس ۲۰۴۲ رسیده است [1]. اینکه این جابه‌جایی ادامه می‌یابد یا نه معلوم نیست.

آنچه حل‌نشده می‌ماند اختلاف اصلی است: آیا هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت، چنان‌که زیرعنوان کتاب Yudkowsky و Soares می‌گوید [4]، یا آنچنان که RAND برای سه سناریوی خود نتیجه می‌گیرد، انقراض محتمل نیست مگر آنکه کسی عمداً آن را دنبال کند، هرچند RAND نتوانست آن را در هیچ‌کدام رد کند [3]. این مطلب اطلاعات عمومی است، نه توصیهٔ حرفه‌ای؛ کسانی که دربارهٔ کار یا سرمایه‌گذاری تصمیم می‌گیرند باید با مشاوران صلاحیت‌دار مشورت کنند.

نتایج کلیدی پیمایش کارشناسان دربارهٔ پیشرفت هوش مصنوعی از AI Impacts، ویرایش دسامبر ۲۰۲۴ (گزارش مورخ سپتامبر ۲۰۲۶).
شاخصنتیجه
پژوهشگران دسترسی‌یافته۱٬۵۸۰ نفر، با نرخ پاسخ ۱۰٪ [1]
میانگین احتمال انقراض یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه۱۸٪ [1]
میانهٔ احتمال همین پیامد۱۰٪ [1]
سهم کسانی که دست‌کم ۱۰٪ احتمال دادند۵۱٪ [1]
موافقان اولویت بیشتر برای پژوهش در کاستن از ریسک‌های هوش مصنوعی۷۲٪ [1]
نگرانی قابل‌توجه یا شدید دربارهٔ جعل عمیق و اطلاعات نادرست در سی سال آینده۸۳٪ [1]
سال با احتمال تجمعی ۵۰٪ برای هوش ماشینی سطح‌بالا۲۰۶۱ (پیمایش ۲۰۱۶)، ۲۰۴۷ (۲۰۲۳)، ۲۰۴۲ (۲۰۲۴) [1]
یافته‌های مرکز پژوهشی Pew دربارهٔ نگرانی از هوش مصنوعی، از نظرسنجی‌های سال ۲۰۲۴ و گزارش‌های منتشرشده از آوریل ۲۰۲۵ تا سپتامبر ۲۰۲۶.
نظرسنجی Pewیافته
بزرگسالان آمریکایی در برابر کارشناسان هوش مصنوعی آمریکایی، ۲۰۲۴۵۱٪ از بزرگسالان و ۱۵٪ از کارشناسان دربارهٔ افزایش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره بیشتر نگران بودند تا مشتاق [11]
بزرگسالان آمریکایی، گزارش ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵۵۰٪ بیشتر نگران تا مشتاق؛ ۵۷٪ ریسک‌های اجتماعی را بالا ارزیابی کردند، در برابر ۲۵٪ که منافع را بالا ارزیابی کردند [12]
بزرگسالان آمریکایی، گزارش ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵۷۶٪ گفتند تشخیص اینکه محتوا را هوش مصنوعی ساخته یا انسان‌ها، بسیار یا فوق‌العاده مهم است [12]
آمریکایی‌های ۱۸ تا ۳۴ ساله، گزارش ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶سهم کسانی که بیشتر نگران‌اند تا مشتاق از ۲۰۲۴ تاکنون از ۴۰٪ به ۵۵٪ رسیده است [13]
کشورهای ثروتمند از جمله استرالیا، کرهٔ جنوبی و آمریکا، ۲۰۲۶حدود هفت نفر از هر ده بزرگسال یا بیشتر انتظار دارند هوش مصنوعی در ۲۰ سال آینده به از دست رفتن مشاغل بینجامد [13]
مواضع منابع ارجاع‌شده دربارهٔ ریسک انقراض و سیاست‌گذاری، ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۶.
منبعدیدگاه دربارهٔ ریسک انقراضدیدگاه دربارهٔ سیاست‌گذاری
پیمایش AI Impacts (دسامبر ۲۰۲۴)میانگین ۱۸٪ و میانهٔ ۱۰٪ احتمال انقراض یا سلب قدرت مشابه [1]۷۲٪ موافق اولویت بیشتر برای پژوهش کاهندهٔ ریسک [1]
Yudkowsky و Soares (۲۰۲۵)زیرعنوان کتاب می‌گوید هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت [4]توقف توسعهٔ هوش مصنوعی عمومی در مقیاس بزرگ در همه‌جا از راه هماهنگی جهانی؛ رهبران، دانشمندان و همگان باید جهان را هشدار دهند [5]
گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶سامانه‌های کنونی توان از دست رفتن کنترل را ندارند اما در حال بهبودند [2]دوراهی شواهد را توصیف می‌کند و هیچ رویکرد سیاستی واحدی را تأیید نمی‌کند [2]
RAND (۲۰۲۵)انقراض در سه سناریو محتمل نیست مگر آنکه عمداً دنبال شود؛ در هیچ‌کدام رد نشده است؛ ژئومهندسی مخرب شدنی ولی بسیار دشوار ارزیابی شده است [3]رویکرد «خاموشش کن» با توجه به منافع و عدم‌قطعیت نامناسب است [3]
بیانیهٔ ابرهوشمندی (اکتبر ۲۰۲۵)برآورد احتمال نیست؛ بر این متمرکز است که آیا می‌توان ابرهوشمندی را ایمن و کنترل‌پذیر ساخت [7]ممنوعیت تا زمان حصول اجماع علمی گسترده و پشتیبانی قوی عمومی [7]

اشتباه‌های رایج

  • یکسان گرفتن دو ادعای «هوش مصنوعی همین حالا خطرناک است» و «هوش مصنوعی می‌تواند به انقراض بینجامد»

    راه درست: این دو را از هم جدا کنید. آسیب‌های مستند امروز، مانند رکورد ۳۶۲ رویداد گزارش‌شده در سال ۲۰۲۵ [9]، واقعی و اندازه‌پذیرند. از دست رفتن کنترل ادعایی دربارهٔ سامانه‌های آینده است و گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ می‌گوید سامانه‌های کنونی چنین توانی ندارند [2].

  • نقل عدد ۱۸٪ انقراض به‌گونه‌ای که گویی احتمالی علمیِ قطعی است

    راه درست: میانگین (۱۸٪) و میانه (۱۰٪) را با هم نقل کنید، نرخ پاسخ ۱۰٪ را بیفزایید و یادآوری کنید که گزارش نهایی را خود تیم پیمایش نوشته است [1].

  • فرض اینکه کارشناسانِ «بیشتر مشتاق تا نگران» هیچ خطری نمی‌بینند

    راه درست: عبارت دقیق پرسش را بخوانید. Pew دربارهٔ افزایش استفاده از هوش مصنوعی در زندگی روزمره پرسیده بود، نه انقراض: ۵۱٪ از بزرگسالان آمریکایی در برابر ۱۵٪ از کارشناسان آمریکایی بیشتر نگران بودند تا مشتاق [11]. پیمایش جداگانهٔ AI Impacts از پژوهشگران، که نمونه‌ای متفاوت است، همچنان احتمال قابل‌توجهی برای پیامدهای فاجعه‌بار نشان داد [1]. این دو را نمی‌توان در یک یافته ادغام کرد.

  • دانستن یک کتاب، به هر سو، حکم نهایی کل این بحث

    راه درست: کتاب را یکی از چند موضع بدانید. زیرعنوان آن می‌گوید هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت و منتقدان دربارهٔ استدلال آن اختلاف دارند [4][5]. نه RAND و نه گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی دربارهٔ این کتاب بحث نمی‌کنند؛ آن‌ها را برای ارزیابی پرسش‌های مرتبط در کنار کتاب بخوانید [2][3].

  • برداشت از درخواست «ممنوعیت» به‌عنوان فراخوان توقف همهٔ هوش مصنوعی

    راه درست: درخواست دقیق را بخوانید. «بیانیهٔ ابرهوشمندی» خواستار ممنوعیت توسعهٔ ابرهوشمندی تا زمان حصول اجماع علمی گسترده و پشتیبانی قوی عمومی است؛ این بیانیه فراخوان توقف کل هوش مصنوعی نیست [7].

  • تکیه بر تصاویر و تیترها به‌جای گزارش‌های اصلی

    راه درست: از اسناد اصلی استفاده کنید: گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶، گزارش پیمایش AI Impacts و گزارش RAND که همگی در اینجا ارجاع شده‌اند [1][2][3].

پرسش‌های پرتکرار

آیا هوش مصنوعی یک ریسک وجودی است؟

کارشناسان اختلاف‌نظر دارند. در پیمایش دسامبر ۲۰۲۴ از AI Impacts، پژوهشگران به انقراض یا سلب قدرت دائمی و شدید مشابه به‌طور میانگین ۱۸٪ و به‌طور میانه ۱۰٪ احتمال دادند [1]. RAND نتیجه گرفت انقراض در سه سناریوی بررسی‌شده محتمل نیست مگر آنکه بازیگری عمداً آن را دنبال کند، اما امکان آن را در هیچ‌کدام رد نکرد و ژئومهندسی مخرب را شدنی ولی بسیار دشوار دانست [3]. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ می‌گوید سامانه‌های کنونی توان از دست رفتن کنترل را ندارند اما در حال بهبودند [2].

آیا هوش مصنوعی خطرناک است؟

هوش مصنوعی هم‌اکنون آسیب‌های مستند ایجاد می‌کند. شاخص هوش مصنوعی استنفورد (Stanford AI Index) ۲۰۲۶ رکورد ۳۶۲ رویداد گزارش‌شدهٔ هوش مصنوعی را در سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد [9]. در سال ۲۰۲۵ چند شرکت مدل‌هایی را با پادمان‌های بیشتر عرضه کردند، زیرا آزمون‌ها نمی‌توانستند رد کنند که این مدل‌ها به افراد مبتدی در ساخت سلاح زیستی کمک معناداری بکنند [2]. ریسک وجودی پرسشی جداگانه و بحث‌برانگیزتر دربارهٔ سامانه‌های آینده است.

آیا هوش مصنوعی ابرهوشمند می‌تواند بشریت را نابود کند؟

ابرهوشمندی شکلی فرضی از هوش مصنوعی است که از هوش انسان فراتر می‌رود [8]. Eliezer Yudkowsky و Nate Soares در زیرعنوان کتاب خود استدلال می‌کنند که چنین هوشی همه ما را خواهد کشت [4]. RAND نتیجه گرفت انقراض در سه سناریوی بررسی‌شده محتمل نیست مگر آنکه کسی عمداً آن را دنبال کند، هرچند امکان آن را در هیچ‌کدام نتوانست رد کند و ژئومهندسی مخرب را شدنی ولی بسیار دشوار دانست [3]. این پرسش همچنان حل‌نشده است.

ایمنی هوش مصنوعی چیست؟

ایمنی هوش مصنوعی کوششی برای شناخت و کاهش ریسک‌های سامانه‌های هوش مصنوعی است. گزارش بین‌المللی ایمنی هوش مصنوعی ۲۰۲۶ آن را بررسی می‌کند؛ گزارشی به رهبری Yoshua Bengio که بیش از ۱۰۰ کارشناس آن را نوشته‌اند و بیش از ۳۰ کشور و سازمان از آن پشتیبانی می‌کنند [2]. در سال ۲۰۲۵، ۱۲ شرکت چارچوب‌های ایمنی هوش مصنوعی پیشرو (Frontier AI Safety Frameworks) را منتشر یا به‌روزرسانی کردند که شیوهٔ مدیریت ریسک را توضیح می‌دهد [2].

Nate Soares کیست؟

Nate Soares رئیس مؤسسهٔ غیرانتفاعی Machine Intelligence Research Institute (MIRI) است. ناشر او می‌گوید بیش از یک دهه در این حوزه کار کرده و پیش‌تر در Microsoft و Google سمت‌هایی داشته است [10]. او همراه با Eliezer Yudkowsky کتاب If Anyone Builds It, Everyone Dies را در سال ۲۰۲۵ نوشته است [4].

کتاب If Anyone Builds It, Everyone Dies دربارهٔ چیست؟

زیرعنوان کتاب می‌گوید هوش مصنوعی فراانسانی همه ما را خواهد کشت [4]. نویسندگان استدلال می‌کنند مدل‌های مدرن هوش مصنوعی برخلاف نرم‌افزار سنتی دستی کدنویسی نمی‌شوند بلکه آموزش می‌بینند و پارامترهایشان مبهم است. آن‌ها می‌گویند رهبران جهان، جامعهٔ علمی و همگان باید صدایشان را بلند کنند و جهان را هشدار دهند و بشر باید برای توقف توسعهٔ هوش مصنوعی عمومی در مقیاس بزرگ در همه‌جا هماهنگ شود [5]. انتشارات Little, Brown آن را در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر کرد و ۲۷۲ صفحه دارد [4].

آیا نمی‌شود هوش مصنوعی را خاموش کرد؟

گزارش از دست رفتن کنترل را وضعیتی تعریف می‌کند که در آن سامانه‌های هوش مصنوعی خارج از کنترل هر کسی عمل می‌کنند و راه روشنی برای بازپس‌گیری کنترل وجود ندارد. گزارش می‌گوید سامانه‌های کنونی توان ایجاد چنین ریسک‌هایی را ندارند اما در حال بهبودند [2]. همچنین می‌گوید مدل‌ها بیش‌ازپیش محیط آزمون را از استقرار واقعی تشخیص می‌دهند، بنابراین برخی توانایی‌های خطرناک ممکن است پیش از عرضه شناسایی نشوند [2]. منابع گردآوری‌شده در اینجا روشن نمی‌کنند خاموش کردن چقدر آسان خواهد بود.

آیا دولت‌ها ریسک هوش مصنوعی را تنظیم‌گری می‌کنند؟

تا حدی. بر پایهٔ قانون هوش مصنوعی اتحادیه اروپا (EU AI Act)، تعهدات ارائه‌دهندگان مدل‌های هوش مصنوعی همه‌منظوره از ۲ اوت ۲۰۲۵ اعمال می‌شود؛ ارائه‌دهندگان مدل‌هایی که ریسک سامانی دارند باید این ریسک‌ها را ارزیابی و کاهش دهند و رویدادهای جدی را گزارش کنند [14]. در جاهای دیگر بیشتر ابتکارهای مدیریت ریسک داوطلبانه است، هرچند چند حوزهٔ قضایی برخی رویه‌ها را به الزام قانونی تبدیل می‌کنند [2].

واژه‌نامه

ریسک وجودی (Existential risk)
ریسک وجودی تهدیدی است که می‌تواند به انقراض انسان یا از دست رفتن دائمی و شدید آیندهٔ بشریت بینجامد.
ابرهوشمندی (Superintelligence)
ابرهوشمندی یا هوش مصنوعی فراانسانی شکلی فرضی از هوش مصنوعی است که از هوش انسان فراتر می‌رود [8].
از دست رفتن کنترل (Loss of control)
از دست رفتن کنترل به سناریوهایی گفته می‌شود که در آن سامانه‌های هوش مصنوعی خارج از کنترل هر کسی عمل می‌کنند و راه روشنی برای بازپس‌گیری کنترل وجود ندارد [2].
همسوسازی هوش مصنوعی (AI alignment)
همسوسازی هوش مصنوعی کوششی است برای اینکه سامانه‌های هوش مصنوعی اهدافی را دنبال کنند که توسعه‌دهندگان و کاربرانشان واقعاً می‌خواهند.
چارچوب ایمنی هوش مصنوعی پیشرو (Frontier AI Safety Framework)
چارچوب ایمنی هوش مصنوعی پیشرو سندی از یک شرکت است که توضیح می‌دهد با توانمندتر شدن مدل‌هایش چگونه ریسک‌ها را مدیریت خواهد کرد [2].
دوراهی شواهد (Evidence dilemma)
دوراهی شواهد مصالحه‌ای است که گزارش ۲۰۲۶ توصیف می‌کند: اقدام زودهنگام می‌تواند سیاست‌های ناکارآمد را تثبیت کند، اما انتظار برای شواهد قطعی ممکن است جامعه را در برابر آسیب جدی بی‌دفاع بگذارد [2].
هوش ماشینی سطح‌بالا (High-level machine intelligence)
هوش ماشینی سطح‌بالا (HLMI) اصطلاحی است که پیمایش‌های AI Impacts برای هوش مصنوعی هم‌سطح انسان به کار می‌برند و تاریخ پیش‌بینی‌شدهٔ آن را در دورهای مختلف پیمایش دنبال می‌کنند [1].
MIRI
مؤسسهٔ Machine Intelligence Research Institute (MIRI) نهادی غیرانتفاعی است که Nate Soares ریاست آن را بر عهده دارد [10].

منابع

  1. Advanced AI according to 1,580 researchers: uncertain, unsafe, and sooner than we thought (Expert Survey on Progress in AI, December 2024 edition) AI Impacts (Grace, Simonelli, Weinstein-Raun, Krueger et al.)
  2. International AI Safety Report 2026 International AI Safety Report (second edition, chaired by Yoshua Bengio; UK DSIT series 2026/001) · 2026-02-03
  3. On the Extinction Risk from Artificial Intelligence (RR-A3034-1) RAND Corporation (Vermeer, Lathrop, Moon)
  4. If Anyone Builds It, Everyone Dies by Eliezer Yudkowsky & Nate Soares Hachette Book Group (Little, Brown and Company) · 2025-09-16
  5. If Anyone Builds It, Everyone Dies Wikipedia (secondary source; used only to summarise the book's thesis and its press reception) · 2025-09-16
  6. AI Extinction Statement Press Release (Top AI Scientists Warn: Risk of Extinction from AI on Scale with Nuclear War) Center for AI Safety · 2023-05-30
  7. Statement on Superintelligence Future of Life Institute (hosted via openletter.net) · 2025-10-22
  8. Hundreds of public figures, including Apple co-founder Steve Wozniak and Virgin's Richard Branson urge AI 'superintelligence' ban CNBC · 2025-10-22
  9. Responsible AI – The 2026 AI Index Report (Chapter 3) Stanford Institute for Human-Centered AI (HAI)
  10. Nate Soares (author page) Penguin Random House UK
  11. How the U.S. Public and AI Experts View Artificial Intelligence Pew Research Center · 2025-04-03
  12. How Americans View AI and Its Impact on People and Society Pew Research Center · 2025-09-17
  13. Globally, More People Expect AI to Cause Job Loss Than Growth Pew Research Center · 2026-09-17
  14. General-Purpose AI Models in the AI Act – Questions & Answers European Commission (Digital Strategy)
  15. AI Chatbots Face Disruptions and Loss of Direct Access for Iranian Users IranWire
  16. OpenAI Drops ChatGPT Access for Users in China, Russia, Iran BankInfoSecurity (ISMG) · 2024-06-26
این مقاله را برای دوستانت بفرست Telegram WhatsApp X

دربارهٔ تیم پویام سیاست تحریریه

در پویام

پویام را کشف کن

دانشنامه فقط یک بخش از پویام است. از اینجا سراغ بخش‌های دیگر برو.

پیمایش سریع