🗣Yaşadığınız koşullar ve ekonomik kriz anlatınız - 30 Şehirivar Pazartesi:

🔹Okullar açılınca, şunu hatırlatmak istedim: Ben bir öğretmenim ve 20 bin تومان maaş alıyorum. Ama sadece gidip gelmemin günlük maliyeti 500 bin تومان. Bu para sadece birkaç günlüğüne yetiyor.

🔹Ben 14 yaşında bir öğrenciyim. Her yıl okulun forma kıyafetlerini daha fazla uzatıp daha bol kesiyorlar. Kıyafetlerimizin etek boyları dizin 10 santim altına kadar; pantolonlarımız da o kadar katmanlı ve uzuyor ki “kısaltın” diyorlar, hatta “yıl sonu notunuzdan düşeceğiz” diyorlar.

🔹Benim 1377 yılında engellilik dosyasını ilk kez kaydettirdiğim Sosyal Refah Kurumu Şiraz’daydı. Oraya gitmek için binaya saatlerce dağın üstünden çıkman gerekiyordu. Yol, hasta olmayan biri için bile zordu; engelli birey ve tekerlekli sandalyedekiler için ise hiç mümkün değildi.

🔹Tahran’dan: Bugün kardeşimi defnetmeye gittim. Annemin mezarını 84 yılında iki katlı olarak 7 milyon liraya satın almıştık. Şimdi mezarı açmak için mezarı açma işlemi için 25 milyon Tümen ödemeniz gerektiğini söylüyorlar. Bu tutar, yıkama ve benzeri masrafların dışında.

🔹Gilan’dan: Muz kilosu 600 bin Tümen oldu. Peki gerçekten artık kim alabilir?

🔹Piyasadaki en işe yaramaz cep telefonu 40 milyon Tümen’e çıktı.

🔹Kaşan şehir merkezindeki bir mağazada, dijital bir tabelada “anlık” tavuk, et ve balık fiyatlarını yazıyorlar. Gerçekten dünyada nerede böyle bir şey var?

🔹Biz Yasıc Tıp Bilimleri Üniversitesi’nin çevre bölgelerindeki güçleriyiz. 3 aydır bize maaş ödemediler ve her yerde takip ettiğimizde de tehdit edilip işten çıkarılmakla korkutuluyoruz.