🗣Sizin anlatınız: Siyasi baskı gölgesinde yaşam durumu ve askeri gerilimler - 27 Şehirivar

🔹Keşke bu canını feda etmiş zavallılar, onların bu gece-gündüz yaptıkları tüm bu kuklalıkların, sevdikleri katil çetesinin çöküşünü engelleyemeyeceğini anlayabilseler ve biz de İran’ı çok yakında onların tüm sahte endişecilerinin elinden alacağız ve bunu gözümüzün içine koyacağız.

🔹Ben 14 yaşında bir kızım. Daha çocukluktan beri başörtüsüz ve eşarpsız dışarı çıktım ve kendimi gerçek benliğim gibi hissediyorum; hiçbir korkum yok. Özgürlük bizim hakkımız, İran halkı.

🔹İslam Cumhuriyeti, 1401’de bilinçli olarak İran’daki kız okullarına kimyasal saldırılar düzenledi; şimdi Minab okuluyla ilgili olay, onlar için karartma (siyah propaganda) bahanesi oldu.

🔹Rasht Belediyesi’nde bir grup taşkafa (aykırı/muhalif) toplandılar; geceleri kalabalık yapıyorlar, eline bayrak alıyorlar; başörtüsü olmayan ya da örtünmeyen insanlara takılıyorlar, tüm belediyeyi ele geçirmiş gibiler; belediye mi, yoksa savaş meydanı mı belli değil.

🔹Süpermarkete gittim, birkaç kalem mal aldım; toplamı bir milyon oldu. Her şey pahalılaştı; ne yapacağımızı bilmiyorum; artık geçinemiyoruz, yaşamaya devam edemiyoruz.

🔹Bugün, 27 Şehirivar; sesim kısıldı, vücudum ağrıyor, boğazım ağrıyor. Sağlık ocağına/dispansere gittim. Masraflar o kadar pahalı ki; korkumdan, evde hap ve şurup olduğunu söyledim. Sadece serumuma ve birkaç deksametazon iğnesi ile vitamin iğnesine baktılar; serum takılı ve bir iğne; ücretleri 1.200 oldu.

🔹Ben bir çalışanım; hakkım var ki artık çok yorulduk. Pahalılıktan ve parasızlıktan. Evden dışarı çıkınca insanlar hep üzgün ve sinirli. Dünyanın halkından yardım istiyoruz. Bu zorbalardan yardım istiyoruz.

🔹Uluslararası haberlerde, sevgili bir sporcu gencimiz Məhdi Naserti Beleşaşi’nin, zalim ve kan içici c. a (İran İslam Cumhuriyeti) dığhtlarının elinde aylarca yaralar ve acılara dayanmasının ardından ebedi olduğunu gördüğümde kalbim daha da yaralandı. Özgürlüğe kadar, tüm ebedi kalanlarımızın yolunu devam ettireceğiz.