Ma‘soomeh Tâherkhâni, “vatandaşların yoksullaştırılması” meydanındaki yaklaşımı mühendislik ürünü bir proje olarak nitelendiriyor. Milad Resâ’iyî-Mensh de aynı doğrultudaki bir değerlendirmede, işçi sınıfının yoksul tutulmasını ve toplumda bireysel kaygıların artmasını, daha geniş çaplı muhalefetlerin hükümetin genel yapısına yönelmesini önlemek amacıyla yönetimin bir tür stratejisi olarak görüyor.