ویدیوی نجات خلبان آمریکایی در ایران

سی‌بی‌اس پس از پنج ماه با یکی از دو افسر ارتش آمریکا گفتگو کرده است که در نیمه فروردین‌ماه هواپیمایشان در اطراف اصفهان سرنگون شد.

این افسر که براوو معرفی شده، لحظه برخورد موشک دوش‌پرتاب با جنگنده اف-۱۵ آنها را مانند برخورد یک قطار باری توصیف کرد و گفت به همراه خلبان که در این گزارش «آلفا» معرفی شده، تلاش کردند هواپیما را نجات دهند اما خیلی زود دریافتند که امکان نجات هواپیما نیست و باید خروج اضطراری انجام دهند.

پس از خروج اضطراری (ایجکت)، آلفا و براوو در حالی روی زمین در بیابان ناهموار در ایران فرود آمدند که حدود هشت کیلومتر از یکدیگر فاصله داشتند و هرکدام تنها بودند. آلفا سالم فرود آمد، اما براوو خوش‌شانس بود که زنده ماند.

براوو گفت: چتر نجاتم در حمله اولیه آسیب دیده بود. یک لحظه به بالا نگاه کردم و دیدم چتری وجود ندارد؛ ترسناک‌ترین چیزی بود که در تمام عمرم دیده بودم. همان‌جا مکث کردم و دعا کردم: «خداوندا، اراده تو انجام شود. اما اگر قرار است از این ماجرا جان سالم به در ببرم، به کمک نیاز دارم.»

او در پاسخ به این پرسش که «فکر می‌کنید هنگام برخورد با زمین با چه سرعتی حرکت می‌کردید؟» گفت: براساس توضیحاتی که دادم و جراحاتی که داشتم، متخصصان معتقدند با سرعتی بین ۱۱۳ تا ۱۶۱ کیلومتر در ساعت با زمین برخورد کردم. او افزود: یک معجزه در روزگار مدرن بود. باور دارم این اتفاق گواهی بر لطف خداوند در زندگی من است که باعث شد از آن لحظه عبور کنم؛ به‌گونه‌ای که هرچند دچار جراحت شدم، اما آسیب‌های فاجعه‌باری که می‌توانست توانایی‌ام برای زنده‌ماندن را از بین ببرد، متحمل نشدم.

این سقوط باعث شکستگی کمر براوو شد. او همچنین دست و شانه‌اش شکست، مچ پایش پیچ خورد و سر و صورتش بر اثر بریدگی و خراش خون‌آلود شد.

براوو گفت، مجروح بودم، اما همه ما آموزش دیده‌ایم که با شرایطی که با آن مواجه می‌شویم سازگار شویم و بر آنها غلبه کنیم. با وجود جراحات، تا جایی که می‌توانستم سریع از محل فرودم دور شدم.

براوو به سی‌بی‌اس گفت امن‌ترین جایی که می‌توانست به آن برود، ارتفاعات بود. بنابراین با وجود شکستگی استخوان‌هایش تصمیم گرفت از مسیر کوه بالا برود و خود را به خط‌الرسی در ارتفاع حدود ۲۱۰۰ متر، برساند.

📡