وقتی نتانیاهو برای ایرانی‌ها پیام می‌فرسته مخاطب مستقیمش خود ایرانی‌ها هستن.اما وقتی همین پیام‌ها رو برای خود اسرائیلی‌ها بارها تکرار کرده ماجرا فرق می‌کنه. اولی بدون وجود دومی اهمیت بالایی نداره.

به ایرانی می‌گه«اسرائیل با تو مشکل نداره؛ مشکلش با حکومت توئه» به اسرائیلی می‌گه: «ایرانی با تو مشکل نداره؛ حکومتش با تو مشکل داره».

این دیگه فقط متقاعد کردن ایرانی نیست؛ ساختن یک رابطه ذهنی دوطرفه‌ست. یکی رو آماده می‌کنه که اسرائیل رو در آینده طرف خودش ببینه، و اون یکی رو که ایرانی‌ها رو طرف خودش ببینه.

اما اهمیت این روایت‌ها وقتی بیشتر می‌شه که ببینیم همزمان دارن دو تصویر متفاوت از آیندهٔ اسرائیل می‌سازن.

برای ایران: مردم از حکومت جدا هستن دشمنی با اسرائیل ابدی نیست برای ترکیه:اردوغان در حال گسترش نفوذه و ترکیه می‌تونه به تهدید اسرائیل تبدیل بشه. یعنی برای یک طرف مسیر از دشمنی به دوستی ترسیم می‌شه برای طرف دیگه مسیر از همسایگی به تهدید این دیگه روایتِ امروز نیست دارن دشمن‌ها و شریک‌های خاورمیانهٔ فردای اسرائیل رو از همین امروز تعریف می‌کنن. البته این به معنای راحت طی شدن این مسیر نخواهد بود.