وال استریت ژورنال: کوه کلنگ، آخرین تاسیسات باقی‌مانده ایران و هدف بعدی ترامپ

♦نویسندگان این مقاله با اشاره به اینکه توجه دونالد ترامپ اکنون به «کوه کلنگ» معطوف شده، نوشت که آمریکا و اسرائیل در جریان عملیات‌ چکش نیمه‌شب و خشم حماسی به آن حمله نکردند. در آن زمان، منابع گفتند این مرکز یا بیش از حد در عمق زمین (حدود ۱۰۰ تا ۱۴۵ متر) است یا اهمیت کافی ندارد. مورد دوم، همان‌طور که گزارش وال‌استریت ژورنال درباره انتقال سانتریفیوژها به کوه کلنگ نشان می‌دهد، ارزیابی کوته‌بینانه‌ای بود.

این روزنامه آمریکایی می‌نویسد، ساخت تأسیساتی مانند کوه کلنگ صرفا برای نگهداری سانتریفیوژها انجام نمی‌شود. این مکان، تأسیسات غنی‌سازی رؤیایی حکومت ایران است؛ مکانی ایده‌آل برای جهش سریع به سمت تولید اورانیوم با درجه تسلیحاتی.

وال استریت زورنال می‌نویسد، به همین دلیل اقدام آمریکا ضروری است. ترامپ مداخلات خود در ایران را با هدف متوقف کردن برنامه هسته‌ای توجیه کرده است. اما منطقی نیست که چنین اقدامی انجام شود و در نهایت حکومت ایران همچنان یک برگ برنده پنهان در اختیار داشته باشد، بدون اینکه تضمین معقولی برای بازرسی‌ها وجود داشته باشد.

این مقاله می‌افزاید، پرسش فنی درباره اینکه بمب‌های آمریکا تا چه اندازه می‌توانند به این تأسیسات آسیب بزنند، مهم است. اما حتی اگر این مرکز کاملا نابود نشود، باز هم حمله به آن برای عقب انداختن برنامه یا مسدود کردن دسترسی به سایت ارزشمند خواهد بود.

با توجه به هدف اصلی موجود، رئیس‌جمهوری آمریکا حتی می‌تواند در نظر گرفتن یک عملیات نیروهای ویژه برای این هدف را توجیه‌پذیر بداند. همین موضوع درباره ذخایر اورانیوم غنی‌شده ایران نیز صدق می‌کند.

به نوشته وال استریت ژورنال، حملات بیشتر احتمالا اراده حکومت ایران را تغییر نخواهد داد، اما آتش‌بس ۱۰ روزه‌ای که میانجی‌ها و بنا بر گزارش‌ها تهران به دنبال آن هستند نیز چیزی را حل نخواهد کرد؛ زیرا ایران همچنان قصد دارد بر تنگه هرمز مسلط شود و برنامه هسته‌ای خود را بازسازی کند.

در نتیجه، گزینه‌های واقعی باقی‌مانده این‌هاست: یا آمریکا کنار بکشد، بخش باقی‌مانده برنامه هسته‌ای ایران را دست‌نخورده باقی بگذارد و کنترل تنگه هرمز را به ایران واگذار کند؛ یا اقدامی قاطع برای باز کردن تنگه و تضعیف بیشتر برنامه هسته‌ای ایران انجام دهد.

اگر کوه کلنگ اکنون به موضوع اصلی توجه ترامپ تبدیل شده است، نشان‌دهنده انتخاب راهبردی بزرگ‌تری است که در انتظار تصمیم او قرار دارد.