🗣روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنش‌های نظامی - چهارشنبه ۷ مرداد ۱۴۰۵ 📍 استان تهران 🔹من یه چیزی فهمیدم؛ وقتی به این‌ها حمله می‌شه برق رو قطع نمی‌کنن یا کمتر قطع می‌کنن و سریع برق می‌آد. الان چند روزه جنگ نیست، دوباره هر روز روزی چهار ساعت برق رو قطع می‌کنن. 🔹از وردآورد: اعدام می‌کنن تا مردم بترسن، اما نمی‌دونن که خشم ما بیشتر می‌شه! هر کسی هم که در خیزش دی‌ماه شک داشت، این‌بار تو خیابون می‌آد. خون عزیزان ما پایمال نمی‌شه. جمهوری اسلامی نفس‌های آخرش رو می‌کشه. 🔹از تهران: آنتونیو گوترش، هیچ نظری درباره اعدام جوانان ایران نداری؟ ۵۷یی‌ها، بشر فقط قبل از ۵۷ حقوق داشت؟ بعد از انقلاب، بشر ایرانی حقوقی نداره؟! 📍 استان گیلان 🔹بیمارستان رازی رشت، چند ماه منتظر موندیم تا نوبت بستری‌مون بشه. علی‌رغم اینکه دولتیه، می‌گن اتاق‌های دوتخته شبی ۱ میلیون تومان گرون‌تره. تازه اتاق‌هاش کولر و لامپ هم نداره. بیمار سرطانیم با کلی خارش و تب باید تو این گرمای ۳۸ درجه، بدون کولر تو اتاق‌های تاریک این بیمارستان بخوابه. 📍 استان آذربایجان شرقی 🔹امروز ۷ مرداد هست و اعتصاب بزرگی در شرکت موتوژن تبریز از تاریخ ۳۱ تیر در جریانه. مدیریت برای اطرافیان خودش پاداش‌های ۱۰۰ میلیون تومانی پرداخت می‌کنه، در صورتی که به پرسنل و اداره کار تبریز وعده‌های دروغین می‌ده. 📍 استان خوزستان 🔹از دزفول: دیروز رفتم دکتر. ام‌آر‌آی سر و سی‌تی‌اسکن گردن، همراه با ویزیت و دارو، شد ۱۵ میلیون تومان. بیمه تکمیلی هم هزینه‌ها رو قبول نمی‌کنه. حقوق من ۲۰ میلیون تومانه. 📍 استان کردستان 🔹از سقز: درآمد پایینه، قیمت‌ها نجومیه، پول بی‌ارزش شده. تا کی باید تحمل کنیم و چند نسل باید نابود بشن؟ چرا اصلاً این مصیبت رو تحمل کنیم؟ به چه گناهی شرمنده زن و بچه شدیم؟ 📍 سایر مناطق 🔹یکی از اقوام چند سالی هست که برای پیاده‌روی اربعین کربلا می‌ره. هر دفعه که می‌ره، یه پاداش نقدی به خانواده‌ش می‌دن. امسال هم کمک‌هزینه خرید ماشین داده بودن.