🗣روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنشهای نظامی - چهارشنبه ۲۸ مرداد
🔹از کرج: من یک جوان ۱۸ ساله هستم، از صبح تا شب کار میکنم، آخرش هم هیچی. وضعیت تورم همه رو دچار آسیبهای روانی کرده. رفتم خودکار تهیه کردم، دونهای ۶۰ هزار تومان. فقط این رو میخوام بگم که تا نوبت ما شد، ذوق زندگی کردن رو هم از ما گرفتن.
🔹تسلیم شید دیگه، بابا تورم و گرونی کمر تمامی قشرها رو شکسته، مردم دارن رنج میکشن از بیپولی، از گرسنگی، از فقر، از خجالت بچههاشون. تا کی میخواید الکی ادامه بدید و ما ملت ایران رو قربانی خواستههاتون بکنید؟
🔹از اهواز: شرکت گروه ملی صنعتی فولاد ایران (گروه ملی) دو ماهه حقوق نداده.
🔹آنقدر وضع مملکت داغونه که خانوادهها دعا میکنند مدارس غیرحضوری باشه، چون از پس هزینههای خوراکی و لوازمالتحریر و پوشاک بچهها برنمیان.
🔹از تهران: چند روز پیش برامون یک پیامک اومد که برای سلامتی رهبر نذری گذاشتن و باید پول واریز کنیم (۱۰۰۰۰ گوسفند). چرا باید پولش رو از مردم بگیرن؟
نظرها
نظرهای برتر