🗣روایت شما: وضعیت زندگی در سایه سرکوب سیاسی و تنشهای نظامی - دوشنبه ۲۶ مرداد
🔹از تبریز: اجاره ۱۶ میلیون تومانی رو صاحبخونه کرده ۳۵ میلیون، اعتراض هم میکنیم میگن همینه که هست و میتونید خونه رو خالی کنید. گوشت و مرغ و ماهی که شده آرزو، برنج شده حسرت. شرمنده بچهام شدیم که اسباببازی و خوراکی میخواد، ولی ما نداریم که بخریم.
🔹یکشنبه ۲۵ مرداد، ساعت ۱۷ کلاس زبان آنلاین داشتم: نه برق بود، نه اینترنت و نه حتی آنتن موبایل. هم سیمکارت ایرانسل و هم سیمکارت همراهاول دارم، هیچکدوم جواب نمیداد. از طرفی، استفاده از اینترنت ماهوارهای هم مجازات زندان دارد. عملاً هیچ راهی برای شرکت در کلاس نداشتم.
🔹چیپس دلمزه ۲۱۰ هزار تومنه، یعنی ۴ تا ازش میشه نزدیک یک میلیون. با درآمد ۲۵ میلیونی، این یعنی حدود ۱/۲۵ از حقوقم. اینترنت مخابرات ۲ میلیون و اجاره خانه ماهیانه ۲۴ میلیونه، پس هزینههام از درآمدم بیشتره و مجبورم قرض بگیرم، اما معلوم نیست کی بتونم پس بدم.
🔹دو سال پیش موبایل Poco X7 Pro قیمتش ۱۵ میلیون بود و حقوق پدر من ۱۰ میلیون تومان، امسال همون گوشی شده ۱۰۰ میلیون و حقوق پدر من شده ۱۵ میلیون.
🔹تورم اینشکلیه: ۳ سال پیش خودروی ریرا معرفی شد و من برای خریدش ۵۰۰ میلیون تومان کم داشتم، الان بعد از ۳ سال کار و پسانداز، تقریباً یک میلیارد تومن برای خریدش کم دارم.
🔹سه تا بچه هستیم، بزرگتر منم که سال دیگه کنکور دارم. وضع تدریس معلمان جوریه که باید کلاس بیرون ثبتنام کنی، اما چون خواهر کوچکم ثبتنام کرده، من روم نشد. روپوش مدرسه برای برادرم رو اجباری کردن و حتماً باید بگیریم. کتاب تست ۸ میلیون تومان میشه که روم نمیشه به پدرم بگم
نظرها
نظرهای برتر