🗣روایت شما از وضعیت زندگی زیر سایه جنگ- پنجشنبه ۱ مرداد

🔹از کرج: ملت ایران، قشر بزرگ اسیری است که از کمترین امکانات روز دنیا و حق طبیعی زندگی مثل آب، برق و اینترنت برخوردار نیست و حق هیچ‌گونه اعتراضی هم ندارد. امیدوارم تاریخ، مظلومیت ما را در سالیان بعد فراموش نکند.

🔹از دزفول: من در بهداشت کار می‌کنم. حدود یک ماه است که کولر خراب است. هرچه به آن‌ها می‌گوییم در این گرما نمی‌شود کار کرد، می‌گویند همین است که هست. باید کار کنید.

🔹من یک راننده ماشین سنگین هستم. ماهانه ۳۰۰ لیتر گازوئیل برای من می‌ریزند. در تهران سکونت دارم و اینجا گازوئیل آزاد هم وجود ندارد. با این مقدار گازوئیل بیشتر از دو سرویس نمی‌توانم کار کنم. حالا مانده‌ام چه‌کار کنم.

🔹برای دخترم خواستگار آمده، می‌گوید ازدواج نمی‌کنم. بابام از کجا برای من جهیزیه تهیه کند؟ یخچال «ال‌جی» شده ۵۰۰ میلیون تومان. مگر با حقوق ۲۰ میلیون تومانی می‌شود ازدواج کرد؟

🔹پنج‌شنبه ۱ مردادماه، منطقه ۱۸ تهران یافت‌آباد، به مدت ۷ ساعت آنتن موبایل نداریم.

🔹بانک ملی درست نشده که هیچ، بدتر هم شده است. موجودی من را بعد از چند واریزی زده «منفی دو میلیون و پانصد هزار تومان». دیگر این مرحله هم در سیستم بانکی قفل بود.

🔹از تبریز: علوم پزشکی هنوز کارانه و دستمزد تابستان سال گذشته پزشکان خانواده و اورژانس را تسویه نکرده است. حقوق ثابت پزشکان اورژانس را هم چند ماهی است عقب انداخته‌اند. اگر تا ماه آینده پرداخت نکنند، تصمیم به اعتصاب جمعی و عدم حضور در شیفت‌ها گرفته‌ایم.

🔹از خراسان شمالی: قبض گاز ۳ ماه یک خانواده کم‌درآمد ۱۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان آمده است. هر روز هم زنگ می‌زنند و پیام می‌دهند که اگر پرداخت نکنید، قطع می‌کنیم.

🔹از کرمان، کهنوج: بنزین آزاد توزیع نمی‌شود، بهای ۲۰ لیتر بنزین به ۲ میلیون تومان رسیده است.

🔹کالابرگ را هیچ‌جا قبول نمی‌کنند. می‌گویند حکومت پول سری‌های قبل را هم به ما نداده است. حالا کجاست این همه پول؟ خرج شد برای دفن کردن بقایای جسد خامنه‌ای؟ برای مردم پول نیست، اما برای کارهای خودشان میلیارد میلیارد خرج می‌کنند. فردای ایران به حساب تک‌تک‌تان می‌رسیم.