🗣روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی- جمعه ۲۰ شهریور:

🔹من کرج هستم. ۲۰ اسفند خانه ما در بمباران ویران شد. بعد نزدیک ۷ ماه هیچ کاری برای ما نکردن. فقط اومدن عکس گرفتن و رفتن.

🔹از ملارد پیام می‌دم. به‌خاطر نداشتن پول پیش، مجبور شدم خونه رو خالی کنم و آواره بشم. منی که ۵۰ سال با آبرو زندگی کردم، حالا باید به‌خاطر پول پیش خونه آواره بشم.

🔹از کرمانشاه: به حقوق چندصد میلیونی نماینده‌های مفت‌خور مجلس ۵۰ درصد اضافه کردن، اون‌وقت به من مستمری‌بگیر تامین اجتماعی مستاجر ۱۸ میلیون می‌دن که هنوز ۳ تومن طلب رو از اردیبهشت هم ندادن.

🔹حقوق کارگری شرکتی یا همان وزارت کاری، کفاف زندگی‌ رو نمی‌ده. منی که ۴۰ میلیون می‌گیرم نمی‌دانم انسولین برای همسر بگیرم یا کرایه خانه بدم.

🔹امسال می‌رم یازدهم تجربی، ولی توان خرید کتاب کمک درسی و تست ندارم و خوندن کتاب‌ مدرسه هم برای امتحان نهایی کافی نیست. مادرم سرپرست خانواده‌ست، چه‌جوری باید تو این اوضاع اقتصادی، یک میلیون پول یه‌دونه کتاب رو بده؟ شهریه مدرسه هم که بدتر فشار میاره.

🔹من تبعه افغانستانم، سی ساله ایرانم و مدارک قانونی دارم. دیروز مامور یگان امداد در پارک شهر تهران جلویم را گرفت با موتور، صد دلار در جیبم داشتم، اون رو گرفت و رفت. کلانتری رفتم، اما نماینده یگان امداد آمد و تهدید کرد.

🔹از موقعی که بنزین گرون شده، داخل باقرشهر تهران دور میدان منبع آب و میدان فاطمی، بنیروهای حکومتی مسلح مستقرن و گروه‌های موتورسوارشون جولان می‌دن و ایجاد رعب و ترس بین مردم می‌کنن.

🔹پول آب برای بیجارها (زمین‌های کشاورزی) خیلی بیشتر از سال گذشته اومده. بعد همچنان برنج رو با همون قیمت می‌خرند، هیچ درکی از کشاورز ندارند.

🔹از توابع استان هرمزگان هستم. در این گرمای جنوب، هر روز برق رو بین یک تا دو ساعت قطع می‌کنند. انقدر قطع و وصل کردند که کولر گازی ما سوخته و پول نداریم با این وضعیت اقتصادی کولر جدید بگیرم.

🔹از مشهد: همیشه کافی میت (پودر خامه) برای قهوه کیلویی ۳۰۰ هزار تومان می‌خریدم، امروز بعد چند وقت رفتم بخرم همون پودر خامه شده کیلویی یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومن.