🗣روایت شما از شرایط زندگی و بحران اقتصادی در سایه تنش‌های نظامی - چهارشنبه ۲۱ مرداد:

🔹اوضاع اقتصاد ایران خراب و بیمار است، دولت پول کالا برگ را از جیب مغازه‌دار می‌بخشد که تا یک ماه پول به جیب کاسب نمی‌آید و اجناس در کارخانه‌جات هر روز گران‌تر می‌شوند.

🔹شل‌کن سفت‌کن آمریکا مثل درمان نامنظم دارویی بیمار است که نه تنها به بهبود منجر نمی‌شود بلکه باعث مقاوم شدن بیماری و پیشرفتش می‌شود.

🔹مرداد داره تمام می‌شه، معوقه فروردین و اردیبهشت بازنشستگان را هنوز ندادن، توی همین مدت ارزش این معوقه از نصف هم کمتر شده است.

🔹از کرمانشاه پیام می‌دهم. بابت بیماری گوارشی دکتر برای من قرص آنتی‌بیوتیک ریفاکسیمین تجویز کرده. تمام داروخانه‌ها رو گشتم، پیدا نشد... تو بازار سیاه پیدا می‌شه برگی دو میلیون تومان.

🔹از مشهد پیام می‌دهم. دندان‌های پسرم خراب شده و پوسیده. هرجا می‌رم زیر ۱۰ میلیون تومن جایی نیست که دندونش رو درست کنم، درد داره، نمی‌تونه غذا بخوره، نه بیمه جواب‌گو هست نه هیچی.

🔹فرهنگی هستم. با حقوق ۲۰ میلیون تومان واقعا هیچ کاری نمی‌تونیم انجام بدیم. هر بار بریم خرید کمتر از ۳ میلیون تومن نمی‌شه. با این حقوق چه کاری می‌شه کرد؟ خرید خونه و‌ ماشین و مسافرت و گوشی و حتی لباس و ... که همه‌اش آرزو شده.

🔹ما ۹۰ روز به اینترنت دسترسی نداشتیم، برای ما برنامه‌نویس‌ها این خیلی خطرناکه، با این کار رسما هر جوانی که به تکنولوژی علاقه داره، ترجیح می‌ده مهاجرت کنه.

🔹از روستای آبگرم فارس پیام می‌دهم. اینجا روزانه چهار ساعت آنتن نیست و برق روزی دو ساعت قطع می‌شه. تمام بستنی‌های مغازه آب می‌شه. مجبوریم مغازه رو ببندیم چون کارت‌خوان‌ها هم جوابگو نیست.

🔹در بندرعباس هر روز باید در صف بنزین سه ساعت معطل بشیم؛ در دمای ۴۰ به بالا و شرجی شدید. کم آوردیم.

🔹رامسر کلا افت فشار آب داره. همین هفته در قسمتی از رامسر ۴۸ ساعت مداوم آب قطع شد و هیچ کس پاسخگو نبود. برق هم هر روز ۲ ساعت قطع می‌شه.