🗣روایت شما از افزایش لحظهای قیمتها و از دست رفتن امکان برنامهریزی برای آینده- دوشنبه ۱۶ شهریور:
🔹درآمدمان دیگر حتی به مواد غذایی نمیرسد، چه برسد به لوازم ضروری زندگی.
🔹سالهاست دیگر برنامهای برای آینده و حتی فردایمان نداریم و فقط تلاش میکنیم زنده بمانیم.
🔹من معلمم و سالهاست نتوانستهام گوشیام رو عوض کنم. حتی مدلهای پایینرده هم قابل خرید نیستن. با حقوق ۲۰ میلیونی دغدغهام شده صرفا تامین خورد و خوراک.
🔹از بیکفنی زندهایم و چندین ساله شدیم مردههای متحرک. هیچ هدف و آیندهای نیست؛ درآمدها بسیار ناچیز و مخارج بسیار بالاست.
🔹درگیر هزینههای روزمرهایم و فرصتی برای برنامهریزی برای آینده برایمان باقی نمانده است.
🔹پولی برای خرید لوازم مورد نیازمان نداریم و مواد غذایی را هم به سختی تامین میکنیم.
🔹با حقوق ۲۰ میلیونی و این گرانی سرسامآور، امکان برنامهریزی وجود ندارد.
🔹نه برنامهای مانده و نه آرزویی؛ فقط تلاش میکنیم زنده بمانیم.
🔹هر بار که پول جمع میکنم، قیمت کالا آنقدر بالا میرود که دیگر توان خریدش را ندارم.
🔹با افزایش روز به روز قیمتها، دیگر توان خرید جهیزیه را ندارم.
نظرها
نظرهای برتر