🗣پاسخ شما به این پرسش که «آیا باتوجه به شرایط ایران، تصمیم مهمی را به تعویق انداخته‌اید؟»- سه‌شنبه ۲۴ شهریور:

🔹کلا همه چیز زندگی کنسل شده؛ از کوچکترین چیزها مثل خرید عطر و لباس تا کارهای بزرگ. کلا هیچ تصمیمی نمی‌گیریم. جراحی اورژانسی دارم، تجهیزات پزشکی نیست و هر لحظه احتمال افتادن اتفاق بدی برام وجود داره. اما برای همینم نمی‌تونم کاری کنم.

🔹می‌خوام مغازه بزنم برای آموزش نقاشی، اما همه می‌گن نزن. چون جنگ بشه کسی نمیاد آموزش و تورم هم باعث شده ابزار کار خیلی گرون بشه و یادگیری هنر دیگه اولویت نیست.

🔹ازدواج نمی‌کنیم؛ اگر بکنیم، عروسی نمی‌گیریم. بچه‌دار نمی‌شیم؛ اگر بشیم، مجبوریم بی‌خیال بچه دوم و سوم بشیم. سفر نمی‌ریم. لباسی که دلمون می‌خواد رو نمی‌تونیم بخریم، چون بودجه‌مون محدوده. هیچ تصمیمی برا زندگی نمی‌تونیم بگیریم.

🔹شرایط کشور حتی تو تصمیم اینکه دیگه از خواب بیدار بشم یا نه، هم تاثیر گذاشته. چه برسه به اینکه بخواهیم تصمیم مهمی برا زندگی بگیریم.

🔹تصمیم درباره دانشگاه رفتن، ادامه تحصیل، ازدواج، همه فدای زنده موندن شده. ما الان تو وضعیت بقا هستیم.

🔹باتوجه به وضعیت بلاتکلیفی کشور، تصمیم درباره ادامه تحصیل و تعویض ماشین رو فعلا و تا زمانی نامعلوم عقب انداختم.

🔹من ۴۶ سالمه و تقریبا ۳۰ ساله منتظر یه ثبات اقتصادی و سیاسی هستم تا بتونم «زندگی کنم».

🔹تقریبا همه چیز زندگی‌ام تو این اوضاع کشور متوقف شده. تصمیم ساده‌ای مثل خرید خیلی از اقلام رو هم دیگه نمی‌تونم بگیرم، چه برسه به تصمیمات مهم مثل ازدواج، بچه‌دار شدن، خرید خانه و ماشین.

🔹امروز خانومم خبر بارداریش رو بهم داد، به‌جای خوشحالی، غصه و نگرانی‌ام بیشتر شد.

🔹هم می‌خواستم خونه‌ام رو بفروشم و یه‌جای جدید بخرم هم شغلم رو عوض کنم و کاسبی جدید راه بندازم، ولی هیچ‌کدوم رو نتونستم، چون تورم‌ اجازه نمی‌ده. من الان خونه رو بفروشم فردا می‌تونم باهاش ماشین بخرم.