Dünya Nüfus Günü; İran’da çocuk sahibi olmayı artırma politikası neden başarısız oldu?

🔶 Dünya Nüfus Günü; İran’da nüfusu artırma politikası neden başarısız oldu?

🔻 Amir Sultan Zadeh’ten bir not

11 Temmuz, Dünya Nüfus Günü; bu yıl İran için yalnızca takvimsel bir vesile değil. Bu gün gelirken, İran toplumu aynı anda Ali Hamaney’in siyasi mirasını gözden geçirirken, onun döneminin en önemli başarısız projelerinden biriyle de karşı karşıya: nüfusu artırma politikası. Hamaney, liderliğinin ilk yıllarından yönetiminin son yıllarına kadar defalarca çocuk sahibi olmayı artırmanın zorunluluğunu vurguladı ve hatta İran’ı, mevcut durumun çok daha üstünde bir nüfusa ulaşabilecek bir ülke olarak anıyordu. Ancak bu hükümet talebi ile İran’ın bugünkü toplumsal gerçeği arasındaki mesafe, bugün her zamankinden daha belirgin hale geldi.

Ali Hamaney, liderliğinin ilk yıllarından itibaren nüfus artışına olumlu bakıyordu. Daha sonraki yıllarda—özellikle 1390’ların başından itibaren—bu tavrını daha da açık biçimde dile getirdi ve hatta 150 milyonluk bir nüfus hedefinden söz etti.

Hamaney, 6 Aban 1392’de şunları söyledi: “Ben hâlâ şunu düşünüyorum; bizim ülkemiz yetmiş beş milyonluk bir ülke değil; bizim ülkemiz yüz elli milyonluk bir ülkedir; şimdi en azından bunu söyledik, 150 milyon; daha fazlası da denebilir.”

Bu çerçevede çocuk sahibi olmak, yalnızca kişisel bir tercih değil, aynı zamanda sosyal ve ulusal bir görev olarak tanımlanıyordu. O, İran’ın coğrafya, kaynaklar ve beşeri kapasite açısından, çok daha büyük bir nüfusla yönetilebilecek güce sahip olduğunu defalarca vurguladı.