🔶 بازگشت حسین طائب؛ مجتبی خامنهای شبکه شخصی قدرت میسازد؟
🔻گزارشی از دانیال عمری
بازگشت حسین طائب به ریاست سازمان بسیج را نمیتوان یک جابهجایی معمولی در ساختار سپاه دانست. او به نهادی بازگشته که جمهوری اسلامی در حساسترین لحظههای امنیتی روی آن حساب میکند؛ از کنترل اعتراضات خیابانی گرفته تا نظارت بر دانشگاه، محله، اداره و مسجد.
طائب پیشتر نیز در یکی از بحرانیترین مقاطع پس از انقلاب، فرمانده بسیج بود. سال ۱۳۸۸، همزمان با اعتراضات گسترده پس از انتخابات ریاستجمهوری، او در راس نهادی قرار داشت که در مهار خیابان و سرکوب جنبش سبز نقش جدی ایفا کرد. حالا دوباره به همان جایگاه بازگشته، اما در شرایطی متفاوت و شاید حساستر؛ در دورهای که جمهوری اسلامی پس از انتقال رهبری به مجتبی خامنهای، بیش از هر زمان دیگر به شبکههای وفادار، منسجم و آماده مداخله نیاز دارد.
در حکم تازه طائب، بر عباراتی مانند "تقویت شبکه اطلاعات مردمی" و گسترش شعار "هر ایرانی، یک بسیجی" تاکید شده است. این واژهها در زبان رسمی جمهوری اسلامی بیمعنا یا تشریفاتی نیستند. وقتی از "شبکه اطلاعات مردمی" سخن گفته میشود، منظور فقط بسیج نیرو در روز بحران نیست. هدف، ساختن شبکهای دائمی برای رصد جامعه است؛ شبکهای که در مسجد، مدرسه، دانشگاه، اداره، محله و خیابان حضور داشته باشد و بتواند نشانههای نارضایتی را پیش از تبدیل شدن به اعتراض تشخیص دهد.
از همین زاویه، انتصاب طائب را باید بخشی از بازچینی امنیتی جمهوری اسلامی در دوره مجتبی خامنهای دید. او برای چنین ماموریتی چهرهای تصادفی نیست. سابقه طولانی در وزارت اطلاعات، سپاه، سازمان اطلاعات سپاه، پروندهسازی، رقابتهای درونحکومتی و مدیریت امنیتی دارد. نامش نیز سالها در کنار مجتبی خامنهای مطرح بوده است. بنابراین بازگشت او به بسیج میتواند نشانه انتقال بخشی از وزن امنیتی حکومت از ساختارهای پنهان اطلاعاتی به شبکهای میدانیتر باشد؛ شبکهای که مستقیمتر با جامعه و خیابان سر و کار دارد.
نظرها
نظرهای برتر