این هفته یک روحانی، توی مسجد و جلوی دوربین، برنامه‌اش را برای براندازی جمهوری اسلامی اعلام کرد. و هیچ اتفاقی برایش نیفتاد.

محمدباقر خرازی مخالف نظام نیست؛ خودی‌تر از خودی‌هاست. پدرش عضو مجلس خبرگان بود، عمویش سال‌ها وزیر خارجه، خواهرش عروس خانواده‌ی خامنه‌ای. خودش می‌گوید چهل سال است با رهبر جدید رفیق است؛ رهبری که پنج ماه است نه عکسی از او هست، نه صدایی، و کل حکومتش چند فایل پی‌دی‌اف است.

نقشه‌اش؟ دویست‌وپنجاه هزار «مؤمن»، هر نفر هفده نفر، برای محاصره‌ی وزارتخانه‌ها و تبدیل جمهوری اسلامی به حکومتی اسلامی‌تر.

در همین مملکت، آدم‌ها برای یک شعار در خیابان اعدام شدند، زندان کشیدند، جان دادند.

پس چرا او آزاد است؟ یا کسی نمانده که جلویش را بگیرد، یا کسی می‌خواهد که او حرف بزند.