🔶 آتش در شالیزار روایتی تکراری که هر سال پس از برداشت برنج تکرار می‌شود

هر سال با پایان فصل برداشت برنج، در برخی شالیزارهای شمال ایران، بقایای کاه به آتش کشیده می‌شوند. روشی قدیمی برای پاکسازی سریع زمین و آماده‌سازی آن برای کشت بعدی که هنوز هم در بسیاری از مناطق

اما آنچه در چند ساعت دود و شعله دیده می‌شود، تنها بخشی از ماجراست. آتش، علاوه بر انتشار دود و ذرات معلق در هوا، به لایه‌های سطحی خاک آسیب می‌زند و بخشی از مواد آلی ارزشمند آن را از بین می‌برد. موادی که نقش مهمی در حفظ حاصلخیزی، رطوبت و سلامت خاک دارند.

اما پیامدهای این آتش‌سوزی‌ها تنها به زمین‌های کشاورزی محدود نمی‌شود. شالیزارها زیستگاه گونه‌های مختلفی از حشرات، دوزیستان، خزندگان، پرندگان و دیگر جانوران هستند. موجوداتی که بخشی از چرخه طبیعی این اکوسیستم را تشکیل می‌دهند و هر ساله با آتش زدن بقایای مزارع، بخشی از زیستگاه خود را از دست می‌دهند.

این روش قدیمی شاید برای بسیاری، راهکاری سریع و کم‌هزینه باشد؛ اما کارشناسان محیط زیست می‌گویند هزینه واقعی آن را خاک، هوا و حیات وحشی می‌پردازند که کمتر دیده می‌شود.