آسیه رمضانی، زن ۳۹ ساله و مادر دو فرزند، در جریان سرکوب اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.
ماموران بامداد جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، از فاصلهای نزدیک و از پشت به رمضانی شلیک کردند. گلوله پس از عبور از پشت و قفسه سینه، به قلب او رسید و جانش را گرفت.
آسیه رمضانی مادر یک دختر نوجوان و یک پسر دبستانی بود. خانوادهاش میگویند پس از تیراندازی، او را به یک درمانگاه منتقل کردند؛ اما بدون رسیدگی پزشکی موثر، برای حدود پنج ساعت در حال خونریزی رها شد.
خانواده رمضانی پس از بیخبر ماندن از سرنوشت او، سه روز میان پزشکی قانونی کهریزک و بهشت زهرا در جستوجویش بودند تا سرانجام پیکرش را پیدا کردند.
خانواده، زمانی که پیکر رمضانی را یافتند، گونهاش کبود بود و از زیر کاوری که پیکر را در آن قرار داده بودند، همچنان خون دیده میشد. آنها گفتهاند پیکر او در شرایطی «ناشایست و دردناک» نگهداری شده بود.
خانواده رمضانی همچنین میگویند لباسها، کفشها و دیگر وسایل شخصی او برداشته شده و به آنها تحویل داده نشده است.
آنها پس از تحویل پیکر متوجه شدند قلب رمضانی که با گلوله شکافته شده بود، بدون اطلاعشان بخیه زده شده است. خانواده آسیه رمضانی در روایت خود نوشتهاند: «ما آن سه روز را فراموش نمیکنیم. آن پنج ساعت، آن خون، آن کاور، آن قلب شکافتهشده و وسایلی را که باید به خانوادهاش بازگردانده میشدند، فراموش نمیکنیم.»
آنها تاکید کردهاند که همه واقعیتهای مربوط به کشتهشدن او هنوز روشن نشده است و افزودهاند: «هزار سال هم که بگذرد، خون عزیزانمان پاک نمیشود. نامشان را تکرار میکنیم، روایتشان را زنده نگه میداریم و دادخواه میمانیم.»
📡
نظرها
نظرهای برتر