📍۷۸، ۸۸، ۹۸، ۱۴۰۱، ۱۴۰۴، هواپیمای اکراینی...

سال‌ها عوض شدند، اما یک چیز هیچوقت عوض نشد: مردمی که آرامش می‌خواستند و حاکمیتی که پاسخشان را با سرکوب داد.

- گلوله‌هایی که به سوی مردم شلیک شد - مادری که فرزندش هرگز برنگشت - هواپیمایی که مسافرانش به مقصد نرسیدند - و نسلی که هر بار خواست حرف بزند، با خشونت روبه‌رو شد.

آرامش ایران از روزی آغاز می‌شود که این نظامِ سرکوبگر برود و اختیار آینده به مردم ایران بازگردد.

و ایران‌مان در آن روز نفس خواهد کشید.