رهبران ناتو با افزایش معیار هزینه‌کرد دفاعی این ائتلاف به ۵ درصد تولید ناخالص داخلی تا سال ۲۰۳۵ موافقت کردند؛ تصمیمی که یکی از بلندپروازانه‌ترین تعهدات بودجه‌ای نظامی در تاریخ این بلوک به شمار می‌رود. این تصمیم در نشست بروکسل و در واکنش به نگرانی‌های فزاینده امنیتی در اروپا و فراتر از آن اتخاذ شد.

بر اساس این طرح، از متحدان اروپایی انتظار می‌رود خرید سامانه‌های پدافند هوایی، مهمات دوربرد و دیگر تجهیزات نظامی را تسریع کنند تا به هدف تازه برسند. این اقدام نشان‌دهنده فشار بیشتری برای نوسازی ذخایر تسلیحاتی و پر کردن شکاف‌های توانمندی است؛ شکاف‌هایی که از زمان جنگ تمام‌عیار روسیه علیه اوکراین آشکارتر شده‌اند.

این توافق بازتابی از فشار درون ائتلاف برای آن است که اعضا سهم بیشتری از بار دفاعی را بر دوش بکشند و برای محیط امنیتی بی‌ثبات‌تری آماده شوند. هرچند اجرای این هدف سال‌ها زمان خواهد برد، رهبران ناتو آن را تعهدی بلندمدت به بازدارندگی، آمادگی و دفاع جمعی توصیف کردند.

این هدف جدید هزینه‌کرد احتمالاً بودجه‌های ملی در سراسر اروپا را در باقی‌مانده این دهه تحت تأثیر قرار خواهد داد و دولت‌ها اکنون با انتخاب‌های دشواری میان دفاع، رفاه و دیگر اولویت‌های عمومی روبه‌رو هستند. حامیان می‌گویند این افزایش برای تقویت بازدارندگی ضروری است؛ منتقدان نیز احتمالاً درباره اندازه و سرعت این تعهد تردید خواهند کرد.