در mongosh شما دستور می‌نویسید. در یک اپ واقعی یک درایور (driver) این کار را می‌کند: کتابخانه‌ای که اتصال باز می‌کند، کوئری‌های شما را می‌فرستد و سندها را به شیءهای زبان شما تبدیل می‌کند. MongoDB برای زبان‌هایی که از قبل می‌شناسید درایور رسمی دارد و متدها همان نام‌ها و شکل‌هایی را دارند که می‌شناسید، با تفاوت‌های کوچک در هر زبان.