خواننده‌ها اول نگاهی سرسری می‌اندازند و بعد می‌خوانند. تیترها، پاراگراف‌ها و تأکیدهای بجا دیواری از متن را به صفحه‌ای تبدیل می‌کنند که آدم راهش را در آن پیدا می‌کند، چه با چشم بخواند و چه با صفحه‌خوان.